Tag Archive | uil

hoe een ander een uil kwast

Dit is een uil van kunstenaar Pechane Sumie:

 pic by pechane

Pechane is een sumi-é kunstenaar uit Frankrijk. Zijn werk verkoopt in de Saatchi gallery.

Dit is de referentiefoto die hij -denk ik- gebruikte:

Of niet? Hij heeft nadrukkelijk niet de zwart wangstreep gedaan. En wel het achterste “oor” zwart gegeven.

Nee moet wel toch? een beetje kunstenaarsvrijheid om het beeld sterker te maken.

Zeer interessant. Dit is ook hoe ikzelf sumi-é maak. Je kijkt naar het dier en vervolgens kijk je “van binnen” en dan kies je de meest essentiële lijnen om te schilderen.

En dan komt het plezier van spelen met je goede kwast! 🙂

(Ik vind dan ook dat pechane meer plezier van z’n kwast had kunnen hebben. De wangstreep bestaat nu uit huiswerkmatige streepjes. Maar de ovale vlekken op de borst en het oor dichtbij getuigen van wel van plezier en een kwast die ervandoor wil.)

Vandaag ga ik hopelijk een vos kwasten, op die manier. Pechane schildert ook katten!

PS dat oog, met de witte stip? Sumi-é mensen gebruiken geen witte inkt. Het oog is zwart, om een stukje wit papier gekwast. Het valt niet mee om wit te bewaren, het papier loopt snel vol en je moet je kwast ook goed beheersen om de witvlek een goede vorm te geven.

Het kan zijn dat hij het oog in een U-vorm heeft gekwast en daarna het bovenste ooglid horizontaal eroverheen heeft gezet. De witte oogvlek is zo perfect van vorm.

PS2 de lijn van het onderste ooglid is meer denkend dan voelend neergezet, het is niet in één vloeiende lijn gedaan. Nog steeds heel mooi maar dit werk heeft ook wel veel aquarel-technieken, waar je weergeeft wat je ziet.

In plaats van de essentie weergeven met zo min mogelijk lijnen. Wat sumi-é ook zeker problemen geeft, bijvoorbeeld omdat we daarom niet neigen naar het schilderen van schaduwen terwijl hun zwartwerking zo goed helpt om 3D te suggereren.

PS3 niet dat ik het zelf beter kan hoor! Na het schrijven van PS2 heb ik m’n Pentel pocket brush pen gepakt:

uil naar pechane

Ha! Een sjachrijnige kruising tussen Pechanes uil en dat loopbeest uit Nieuw Zeeland, die groene, die ooit verliefd werd op de cameraman van Stephen Fry…

(wat vind je van het oogvlekje? Bij de wangstreep heb ik de kwast schuin op het papier gelegd en laten verhipsen.)

Dit was de tweede schets. Om je te laten lachen is hier de eerste schets:

uil naar pechane 1e verkenning

“Skwaak?”

PS 4

ojee ik verbruik m’n kostbare sumi-mojo voor uilen ipv vossen! het is nu 9 minuten nadat ik deze post publiceerde.

is dit een beetje een bosuil?

ja een beetje. Hij komt door onderstaande pin en deze referentiefoto

 pic by uselesscrafts.com

Deze pin gebruikt de schaduwen om de vorm van de snavel en de klauwen te suggereren. In m’n eerste verkenning leverde dat voor de snavel al niets op dus in mijn sumi-é zie je de snavel en klauwen met een contour weergegeven.

oooooog-vlekje. Zonder is de uil hierboven maar creepy, vind je niet? Maar mèt is de mijne boos.

Advertisements

sumi-é hazen en kerkuil

haaskleinhaas2klein

kerkuil-aanvallendklein

sumie hare and owl.

ik heb het erg naar mijn zin gehad, een ochtend schilderen naar foto’s van dieren. De eerste haas was een echt werk maar op het verkeerde papier gemaakt: mijn gladde schetspapier, in plaats van het gladde Bristol Strathmore smooth 270 grams.

Toen heb ik de tweede gemaakt, op het goede papier. Lovely teenfluf 😀
Beetje grote voorpoten.

Dit zijn de eerste twee van vijf bosdieren, voor een tentoonstelling in januari, met een natuurfotograaf en een beeldend kunstenaar.
Ik dacht om de achtergrond een kleur te geven, en het dier niet. Of op zijn minst een schaduw op de grond. Maar voorlopig durf ik niet aan de werken te komen. Eerst maar eens verder spelen. Ik heb nog een rennende fazant in de kwast zitten. Misschien een eekhoorn, een vos. Maar misschien is kleur ook niet nodig, is zwart wit alles wat nodig is. Nog wel een rode naamstempel erbij, dat duidelijk is dat het inkt is en af is. Maarja, ik vind mijn Japanse naamstempels niet zo geschikt. Ik ben immers niet Japans. Maar eens even over denken.

verlegen sumi-e uiltje

sumi-e owl ink brush drawing

#inktober #inktober2017 #shy

Geïnspireerd door houtdruk van gespecialiseerde studio in Tokyo Mokuhankan. Zij doen de oude techniek van het houtsnijden en dan met de hand afdrukken op rijstpapier. Naar nieuwe en oude prints. Momenteel een ontwerp van Hiroshige: uil in boom bij nacht.
Hij gebruikt meerdere blokken, voor elke kleur 1.

Mokuhankan2017 pic by Mokuhankan

Dit is het orgineel van Hiroshige, uit de eerste helft van de 19e eeuw:
pic by ukiyo-e.org.

Ukiyo-e betekent houtprint en was groot in Japan in de 17e, 18e en 19e eeuw. Er was vaak een verschil tussen de kunstenaar en de houtblok snijder en de drukker. Snijden werd vaak door vrouwen gedaan omdat die zo precies konden werken.

Als elke kleur een compleet eigen blok krijgt (in plaats van kleine deel blokjes of kleine delen van het grote blok van kleur voorzien) heet de techniek nishiki-e.

Zul je altijd zien, ik maakte een eerste schets om de uil te verkennen. En het was meteen de goede. Ik zou eigenlijk meerdere versies moeten maken. Staart erin. Rug meer zichtbaar. De takken betere compositie geven. Kleur. Ik heb zelfs water klaargezet en mijn palet erbij gepakt (groot pizza bord met allemaal dotten Schmincke Horadam kleuren). Maar het is zoals het is, de eerste heeft nog niet de beknelling van doelgerichtheid en is de beste.

Blaadjes inkt en potlood uil

Spelen met de watervaste Hydrus inkt: lijnen zetten, dan een wash, dan weer lijnen.
Leafs in Hydrus ink

Het is anders werken dan waterverf maar je moet wel dezelfde inkleurvaardigheden gebruiken bij grote vlakken. Die heb ik nog niet genoeg op dit gladde, zuigende papier (niet de Terschelling 300 grams maar 1 of ander teken/inkt block).
Het rood is wel waterverf want de rode Hydrus is korrelig (hmpf!) en je moet bij deze inkt steeds wachten tot de vorige laag droog is.

Er is een kunstenaar, Sanjana Baijnath, die met deze inkt en laagjesmethode hele mooie dingen maakt. Vooral veren, waarbij je het penseel mooie lijnen kunt laten zetten, worden prachtig bij haar.
Haar video’s van hoe ze werkt zijn fantastisch:

Ik wilde ook veren doen en schetste deze uil maar dat wordt veel te fijntjes en teveel voor een oefening van een uur.
Wel een leuke uil. In bruin en wit tinten en dan een knalgeel oog?
owl in pencil sketch

uil in gekleurde inkt

owl ink

Inspiratie is een uil van Bosch’ illustratiebureau Studio WellWaar. Prachtig werk.

Inkt is de watervaste inkt van Doc Martin. Is niet echt watervast. En een nieuwe zwart, wèl watervast, van Rohrer & Klingner, ontwikkeld in samenwerking met Schmincke, het merk van m’n mooie waterverf. Rohrer & Klingner is heel watervast! Prachtig zwart ook (glimt niet zoals oost-indische inkt kan als t droog is). De inkt vloeit prachtig. Maar ruikt wel sterk.

Penselen zijn van Sostrene Grene 🙂