Tag Archive | sumi-e

Kat is moe van gedoe.

sketch cat tired of your shit martin hydrus ink set 2
“Begin je weer? Ik ben nu al moe van je.”

dit is het hele blad:
sketch cat tired of your shit martin hydrus ink set 2

Onderin heb ik mijn nieuwe tekeninkten uitgeprobeerd: DocMartin Hydrus tekeninkt. Watervast en lichtecht. Ik heb “set 2” gekocht. Set 1 is met de standaard verfkleurtjes (koele geel, warme geel, koele rood, warme rood, koele blauw, warme blauw, paars, zwart, wit) maar ik wilde graag deze. De sapgroen, de indigo en de (4!) bruinen zijn kleuren die ik graag gebruik.
De rozerood is ook prachtig.

doc martin hydrus set 2 ink
Dit is inkt, in tegenstelling tot verf. De pigmenten (=lichtecht) zijn heel fijn gemalen waardoor je dit ook in kaligrafeerpennen kunt gebruiken.
Ik gebruik graag inkt met mijn penselen, vooral met mijn sumi-é penselen.

Over Sumi-é gesproken. Deze week heb ik het domein sumi-e.nl overgedaan aan een monnik die deze kunstvorm traditioneel beoefent en groter maakt in Italië en NL: Beppe Mokuza.

screencap van de oude sumi-e.nl:

homepage
Ik had de site al 10 jaar niet ge-update en door hem over te doen ben ik nu ontslagen van ooit nog een groot sumi-e kunstenaar te moeten worden.
Nu kan ik weer gewoon spelen met mijn penselen en een nieuwe Nederlandse vorm van sumi-é ontdekken. Hihi, 20 jaar geleden dacht ik dat het per sé bootjes moesten wezen:

gallerie schepen

Ik had plannen voor een kalender met NLse sumi-e: boot, knotwilg, reiger, schippershondje, kat, wolkenlucht naar de einder, meeuwen. Wat er maar zwart-grijs-wit was en we kennen uit onze omgeving. Dat plan heb ik zeker al 20 jaar! Maar uitvoeren ho maar. Kennelijk werk ik niet zo. Prima 🙂

Ik schilderde ook graag andere dingen in sumi-é:
gallerie plant en dier

Het meeste op les in Eindhoven, bij kunstenaar Annemie van de Ven. Daar heb ik het allemaal geleerd, ze is heel goed in lesgeven en de atmosfeer in het atelier is fantastisch.

Dit is mijn bekendste werk, nu anoniem op Flickr en Pinterest:
sumi-e heron

🙂

Advertisements

katten voor RedditGetsDrawn en anatomie van een sumi-e bootje

ik tekende linksonder eerst, toen rechtsboven en toen kwam ik erachter dat minder lijnen ook genoeg spreken. Toen tekende ik linksboven. Z’n ene oog is te hoog en ze lijken niet genoeg op de voorbeeldfoto maar het zijn wel al katten!

dit is de voorbeeldfoto:

ik legde een kalkblaadje over de monitor heen en tekende met een hard potlood (2h) de lijnen over. Toen legde ik dat blaadje op mijn papier en tekende de lijnen over met mijn potlood onder het blad -gefriemel-

Dat het lelijk gefriemel is maakt niet zoveel uit, ik heb dan in ieder geval de verhoudingen goed. Daarna concentreer ik me op de lijnen er mooi opzetten.

Jammer dat deze pen geen grijstinten kan of vervagende lijnen (zoals de rechtsonderkant van de linksonderkat en van de rechtsbovenkat). Wat dat betreft is een met zelfgewreven inkt gevuld penseel onverslaanbaar. Zoals dit bootje laat zien:

die golven, dat is 1 penseelstreek waarbij ik de brush schuin op het papier hield. De tip van de brush is met zwarte inkt gevuld en de rest met grijs. Er staan al met al maar 8 penseel streken en 5 lijnen op dit stuk rijstpapier plus het vlaggetje in top.

Schildervolgorde van dit schip:
begonnen met de boeg: inktpunt rechts op papier, hele brush neerleggen (stokje naar je toe) en snel streep zetten van rechts naar links

toen achterdek, met een penseel dat alleen met grijs was geladen. Snelle beweging van links naar rechts. Wanhoop want hij is wiebelig en krachteloos vergeleken met het voordek. “Ok, deze tekening is opgegeven. Ik maak hem af voor het plezier.”

rechtergolf: van linksaf inkomend eerst de zwarte punt op het papier en dan tijdens de beweging het lijf van de kwast neerleggen, tot de boegspat (zelfexpressie toestaan in die spat), en dan naar rechts doorbewegen waarbij alleen nog maar het lijf op het papier ligt en de punt niet meer. Zoals je ziet had ik de kwast precies geladen, niet de droog, niet te nat.

linkergolf: hetzelfde gedaan van rechts naar links

ik weet niet meer of ik eerst de contouren van de zeilen zette en daarna de brede penseelstroken of andersom. Ik herinner me van eerst de brede stroken en toen vond ik dat er niet genoeg definitie was en toen de dunne lijnen toegevoegd

zeilen: penseel altijd plat, van onder naar boven bewogen. Rechterzeil 3 x:  de donkere rechts, dan opnieuw laden en de lichtste in het midden en dan nog een keer laden maar vrij droog en de laatste droge streek aan de linkerkant van het rechterzeil. Bij de laatste wees de punt van het penseel naar links. Bij de eerste twee naar rechts. Kwast lag bijna horizontaal op het papier.

Hetzelfde voor het linkerzeil: 3 streken, 3 x laden. 3 x de punt naar links laten wijzen.

Toen vond ik dat de zeilen meer definitie moesten hebben en heb ik er contourlijnen omheen gezet met een niet-nat geladen penseel met zwart. 5 of 6 streken. En toen het vlaggetje wat een variatie is op het bamboe blad dat elke sumi-er leert schilderen:

kaartje voor moeder van Tui

Ik stuur de moeder van “Tui” een kaartje omdat ze me haar luxe breinaalden in de goede maat had uitgeleend.
Tui is de naam van het kind dat ze draagt totdat hij/zij geboren wordt.
Tui is ook een vogel in Nieuw Zeeland die prachtig zingt en het is waar de papa en mama van Tui een fantastische tijd hebben doorgebracht.

Ik gebruikte weer Sumi-e technieken en was aan spelen met het kwastpenseel en kleuren. Dit is leuk zeg, werken nat in nat. Terwijl de ogen en belangrijke details als vastliggen in watervaste inkt.

tui-1

De kaart heeft in het echt meer contrast en ook intensere kleuren. Maar ik zit vandaag wat te hannessen met hoe ik iets goed op de foto kan krijgen en daarna goed op internet. Via de computercamera is dus niet zo’n goed idee…
In eerste instantie had ik geen gekleurde achtergrond. Maar de tui leeft tussen het groen en Nieuw Zeeland is het Land van Enorm Groen.

Ook komt de tekening beter uit met een kleur erachter, als was het maar de opvallende witte bef die deze vogel heeft. Ik laat hem toch even zien zonder achtergrond want je ziet de tekening als geheel wat beter:

tui

Het leuke van het (goedkope) waterpenseel is dat het wel een sumi-e achtige punt heeft: hij veert terug als je de druk vermindert waardoor je dun-dik-dun in één streek kan doen. Ook kun je hem met verf laden als een sumi-é-penseel: intens aan de punt en meer waterig in het bolle gedeelte. Als je dan een streek maakt krijg je aan één kan donker. Dat heb ik bij de vleugels van de tui gedaan.

In zijn nek heeft de tui witte krulveren, die ga ik er zo nog in tekenen, als hij goed droog is, met droge, witte verf. Spannend want dat heb ik nog nooit gedaan.

En maar eens nadenken welke combinatie van apparaten leidt tot goede resultaten. Want dat zeg ik, hannessen: tui-2

 

 

 

 

 

ps wat ik vergat te zeggen: met mijn echte, dure, sumi-e penselen wil ik niet op gewoon papier werken, daarvan slijt de natuurharen punt te snel. Die is alleen voor zacht glad rijstpapier.

Ook is het beter om die penselen niet voor zomaar elke verf te gebruiken. Het best is (gekleurde) inkt, die er ook weer uitspoelt. Daarom is deze syntethische kwast een uitkomst voor mij.

Konijn dat rechtop zit

Liz Climo tekent fantastische dieren. Paar simpele lijnen, humor, kleur, klaar.
Ik dacht dat mooi als voorbeeld te kunnen gebruiken om zelf met lijnen te spelen.

Dat was nog helemaal niet zo simpel.
Zonder onderschets moet je steeds de gehele vorm in je hoofd houden, de verhoudingen. “konijn dat lekker zit, konijn dat lekker zit. Hij zit op zijn billen, zijn poten houden hem in evenwicht, hij heeft een buik vol lekker eten, hij zit, hij zit. En hij kijkt ongelovig naar zijn vriend.
Dan tegelijkertijd de expressie vrij laten stromen in de lijnen. Helemaal niet simpel want voor die lijnen wil ik eigenlijk alleen met die lijnen bezig zijn, niet met iets anders.

Afijn. Tien minuten “werk” en ik ben doodop. Maar leuk 🙂
Liz Climo is een goede inspiratie

(ik werkte van links naar rechts. Links nagetekend vanaf het scherm, daarna zelf aan de slag. Ik vind haar/vacht leuk om te doen. En als er dan een beestje met persoonlijkheid uitkomt ben ik helemaal blij.)

IMG_8203

IMG_8202

Penseelstift poezen

Hernieuwde kennismaking met de penseelstift, een Pentel Arts Color Brush. Een stift met zwarte inkt erin en de tip is een verfkwast: een penseel van plastic haartjes.

Toen ik nog Sumi-é deed keek ik neer op dit ding, zo grof als hij is vergeleken met de fijnbesnaarde Japanse penselen. Maar nu, zoveel jaar later, heb ik er ineens plezier in. Je krijgt inkt en een lijn zonder dat je inkt hoeft te maken en te mengen. Je kan langzamer werken dan met sumi-é omdat het papier niet alles opslorpt.
En ik ben behoorlijk onder de indruk van hoe veerkrachtig de tip is en hoe hij weer mooi terugkomt in zijn vorm. Dit is belangrijk als je van dun naar dik en weer dun wilt in dezelfde penseelstreek.

Toendertijd vond ik het ook een onding omdat de inkt er droog en streperig uitkwam. Dan heb je de contour van je lijn niet goed genoeg onder controle, naar mijn smaak. Ik ben er nu achter gekomen dat als je de tip regelmatig in water doopt, dat de lijn dan egaal vult.

Nat is de inkt weliswaar behoorlijk grijs van toon maar hij gaf me het plezier weer terug van met zo min mogelijk lijnen iets neerzetten. En die lijnen zelf ook zo expressief mogelijk laten zijn, in dik-en-dunte.

Bij een Japans penseel kan je dan nog spelen met de grijstinten binnenin de lijn, in die enkele penseelstreek, en dat mist deze stift natuurlijk wel. Maar het plezier van enkel met lijnen spelen was immens groot vanmorgen. Een echte herontdekking. Een fijne.

20150118-120050.jpg

20150118-120057.jpg

20150118-120104.jpg

(dit is denk ik 20 minuten werk geweest. Plus een paar minuten twee schetsen om mijn hand weer terug te vinden maar die zijn zo stom, die laat ik niet zien hoor. Ongelooflijk dat ik nu zo moe ben, van 20 minuten spelen. Dit is het wel weer voor vandaag. Dit en een wandelingetje en dan zit mijn dagtaak er weer op, de rest is bonus. Het blijft raar. Iedereen heeft toch wel 20 minuten over in een dag? Hup zitten, even krassen, klaar. Maar vreemd genoeg neemt het een hele dag om in de juiste bui te komen. Het is 20 minuten zichtbaar maar een halve dag onzichtbaar werk.)

Naast de Pentel Arts Color Brush is er ook een Pentel Pocket Brush Pen, dat is die ik eigenlijk wil hebben denk ik. Hij is minder lomp dan deze en geeft zwartere inkt. Er zijn ook nog andere merken, vooral in Japan, waar iedereen vanuit het verleden gewend is te schrijven met inkt en penseel. Dat wordt een leuke snuffeltocht 🙂

10 Het Groene Schaep

10-hetgroeneschaep

nomnomnom

Dit groene schaap maakte ik voor mijn vriendin Tineke die Atelier Het Groene Schaep runt. Ze kan je elke woltechniek leren, hoe jong of oud je ook bent, en het is altijd feest. Spinnen, vilten, verven en dat alles in diverse technieken en diverse niveaus. Ze kan ook wolproducten voor je maken zoals gesponnen wol, een stel gevilte sloffen of wanten of een hele geboortedeken.

Ik beschilderde voor haar een opschrijfboekje. Met de iets grotere kleine penseel, de maat 0 ipv de maat 3/0, want dat geeft zulke mooie lijnen op het iets ruwe karton.

Dit is de orginele foto:

Ik maakte eerst een goede potloodschets, op gewoon papier, zo leerde ik het schaap goed kennen. Zoals de wollen “broek” die het schaap aan heeft en hoe lang de staart doorloopt nog tot onder de enkel en de gewrichtsbobbels bij de voeten. Het scheelt ook dat ik schapen als dieren ken, omdat ik zelf ook wol spin.

Toen ik het penseel opnam om, in één keer, het schaap op het boekje te schilderen nam ik wel wat dichterlijke vrijheid. Het ging toen meer om de lijn en om “een schaap” dan om “dat schaap”.
In eerste instantie mislukte dat: het eerste opschrijfboekje is te voorzichtig geschilderd. En ook met het kleinere penseel dus de lijnen zijn niet zo expressief. Bovendien werd het niet mooi met de kleuren: de kleur ging teveel over de zwarte lijnen heen en dekte die af:

10-proefschaap

Dus die is het niet geworden. Ondanks dat het qua verhoudingen en pootbobbels een beter schaap is.

Voor de lol de foto niet gecropped dus je ziet een draadje dat ik zelf spon en de grappige decal achterop mijn Mac. Onder de tafel nog net een stukje van mijn vilten slof,  roze en groen en elfjesachtig. Gevilt door Tineke!

31: page of carefree cats

31-freestyle-cats

 

I just filled a page with cats.

Four of them are based on existing drawings on the internet, one by Rayne van Sing, and I made some pencil lines before inking. But after those four I just started brushing cats in ink freehand. I just put down a tail and thought up the cat attached to it.

Soon I started with ears instead of tails. A cat with personality flows much easier from the ears than from the tail, don’t you think?

Incidentally I just asked my own cat, who was deep asleep, in a calm voice: “Lillepoes, would you like a treat?” and she was up like lightning. Her flow might have been a bit sleep groggy but she definitely starts from her ears.

Here’s a picture from Lillepoes:

(the wig is photoshopped) She’s a shorthaired Birman, the brunt of the litter from an irresponsible breeder. She has health issues because of that. Inbreeding is so dumb. But Lillepoes is a delight.

ON THE BRUSHING
I found new features in my brush, like the more chunky style of the little dude sitting in the middle. Fun to do and so expressive. I do recognize that style from an existing comic…

I like how this brush can do both: sleek sumi-é style lines and chunky lines. It’s a tad unreliable for sumi-é lines though, compared to true sumi-é brushes. It adds to the not-being-able-to-control-everything-ness which is something I ought to embrace. And I try to do so and it is liberating.
Did I tell you? I killed off my joy in Japanese brushwork because I let ambitions take over, I started to create for imaginary costumers. It killed the process of joyful creating and I haven’t been brushing in the Japanese way since.
So it’s nice to see something come back in these cats and not worry about things.

Hey, this was fun to do! Pretty carefree and fun. Will do again.

TODAY and TOMORROW
This is the last day of my July 2014 challenge of making a drawing each day.
Come tomorrow this blog will have a new name and a new angle. But still the same purpose: getting me to draw and show them despite hesitance. See you tomorrow!