Tag Archive | cats

Inktober 24: blind


naar een lieve tekening van Les Chosettes. Het blog van de artiste Cécile Hudrisier

#inktober #inktober2017 #blind

Ik laat het aan de kijker over wie van de twee er blind is, òf er iemand blind is of dat het om blind vertrouwen gaat.

Advertisements

sumi-e katten op de rug gezien

Geïnspireerd door de handout van de cursus van Roslyn Levin  in 2006 bij Sumi-e Artists of Canada:
pic by Roslyn Levin
En de vele katten die ik ken natuurlijk.

PS Oh wat interessant, zij begint de katten bij de staart. Dat is niet (mijn) sumi-é. Sumi-é begint bij de ogen en vanuit het hoofd het lichaam. Als water dat van een lichaam loopt. Of de richting waarin je een kat aait.

Roslyn Levin doet het vanaf de staart omdat het een technische oefening is, om de krullende beweging van de lemniscaat te kunnen met je penseel. Ook zegt ze dat de oren van de kat gelijk zijn aan de segmenten van de bamboo, een bekende penseelstreek in de sumi-é.

Ik heb me daar niet aan gehouden. Ik begin de oren in de tip. Speel met de penseel (druk, minder druk) om de vorm te krijgen. O wacht, rechtsboven, de 2e tekening, heb ik wel enigszins de bamboo techniek voor de oren gebruikt zie ik. Van links naar rechts: neerzetten, omhooghalen en naar rechts bewegen en weer neerzetten en ophalen.

Heel interessant hoe technisch en veelzijdig ze werkt. Met licht en donker, eerst licht en dan pas donker inbrengen, welke kant van het rijstpapier te gebruiken. Ik ben vastgeroest in hoe ik vind dat sumi-e moet en dat is prima want het geeft mij voldoening. Maar leuk om iemand andere dingen te zien suggereren.

Ik deed dit met de Pentel Pocket Brush want ik had geen zin om inkt te wrijven.

Ondertussen lag Lillepoes gezellig in de weg ik bedoel inspiratie te geven:

#brushpen #sumi

katten voor RedditGetsDrawn en anatomie van een sumi-e bootje

ik tekende linksonder eerst, toen rechtsboven en toen kwam ik erachter dat minder lijnen ook genoeg spreken. Toen tekende ik linksboven. Z’n ene oog is te hoog en ze lijken niet genoeg op de voorbeeldfoto maar het zijn wel al katten!

dit is de voorbeeldfoto:

ik legde een kalkblaadje over de monitor heen en tekende met een hard potlood (2h) de lijnen over. Toen legde ik dat blaadje op mijn papier en tekende de lijnen over met mijn potlood onder het blad -gefriemel-

Dat het lelijk gefriemel is maakt niet zoveel uit, ik heb dan in ieder geval de verhoudingen goed. Daarna concentreer ik me op de lijnen er mooi opzetten.

Jammer dat deze pen geen grijstinten kan of vervagende lijnen (zoals de rechtsonderkant van de linksonderkat en van de rechtsbovenkat). Wat dat betreft is een met zelfgewreven inkt gevuld penseel onverslaanbaar. Zoals dit bootje laat zien:

die golven, dat is 1 penseelstreek waarbij ik de brush schuin op het papier hield. De tip van de brush is met zwarte inkt gevuld en de rest met grijs. Er staan al met al maar 8 penseel streken en 5 lijnen op dit stuk rijstpapier plus het vlaggetje in top.

Schildervolgorde van dit schip:
begonnen met de boeg: inktpunt rechts op papier, hele brush neerleggen (stokje naar je toe) en snel streep zetten van rechts naar links

toen achterdek, met een penseel dat alleen met grijs was geladen. Snelle beweging van links naar rechts. Wanhoop want hij is wiebelig en krachteloos vergeleken met het voordek. “Ok, deze tekening is opgegeven. Ik maak hem af voor het plezier.”

rechtergolf: van linksaf inkomend eerst de zwarte punt op het papier en dan tijdens de beweging het lijf van de kwast neerleggen, tot de boegspat (zelfexpressie toestaan in die spat), en dan naar rechts doorbewegen waarbij alleen nog maar het lijf op het papier ligt en de punt niet meer. Zoals je ziet had ik de kwast precies geladen, niet de droog, niet te nat.

linkergolf: hetzelfde gedaan van rechts naar links

ik weet niet meer of ik eerst de contouren van de zeilen zette en daarna de brede penseelstroken of andersom. Ik herinner me van eerst de brede stroken en toen vond ik dat er niet genoeg definitie was en toen de dunne lijnen toegevoegd

zeilen: penseel altijd plat, van onder naar boven bewogen. Rechterzeil 3 x:  de donkere rechts, dan opnieuw laden en de lichtste in het midden en dan nog een keer laden maar vrij droog en de laatste droge streek aan de linkerkant van het rechterzeil. Bij de laatste wees de punt van het penseel naar links. Bij de eerste twee naar rechts. Kwast lag bijna horizontaal op het papier.

Hetzelfde voor het linkerzeil: 3 streken, 3 x laden. 3 x de punt naar links laten wijzen.

Toen vond ik dat de zeilen meer definitie moesten hebben en heb ik er contourlijnen omheen gezet met een niet-nat geladen penseel met zwart. 5 of 6 streken. En toen het vlaggetje wat een variatie is op het bamboe blad dat elke sumi-er leert schilderen:

Penseelstift poezen

Hernieuwde kennismaking met de penseelstift, een Pentel Arts Color Brush. Een stift met zwarte inkt erin en de tip is een verfkwast: een penseel van plastic haartjes.

Toen ik nog Sumi-é deed keek ik neer op dit ding, zo grof als hij is vergeleken met de fijnbesnaarde Japanse penselen. Maar nu, zoveel jaar later, heb ik er ineens plezier in. Je krijgt inkt en een lijn zonder dat je inkt hoeft te maken en te mengen. Je kan langzamer werken dan met sumi-é omdat het papier niet alles opslorpt.
En ik ben behoorlijk onder de indruk van hoe veerkrachtig de tip is en hoe hij weer mooi terugkomt in zijn vorm. Dit is belangrijk als je van dun naar dik en weer dun wilt in dezelfde penseelstreek.

Toendertijd vond ik het ook een onding omdat de inkt er droog en streperig uitkwam. Dan heb je de contour van je lijn niet goed genoeg onder controle, naar mijn smaak. Ik ben er nu achter gekomen dat als je de tip regelmatig in water doopt, dat de lijn dan egaal vult.

Nat is de inkt weliswaar behoorlijk grijs van toon maar hij gaf me het plezier weer terug van met zo min mogelijk lijnen iets neerzetten. En die lijnen zelf ook zo expressief mogelijk laten zijn, in dik-en-dunte.

Bij een Japans penseel kan je dan nog spelen met de grijstinten binnenin de lijn, in die enkele penseelstreek, en dat mist deze stift natuurlijk wel. Maar het plezier van enkel met lijnen spelen was immens groot vanmorgen. Een echte herontdekking. Een fijne.

20150118-120050.jpg

20150118-120057.jpg

20150118-120104.jpg

(dit is denk ik 20 minuten werk geweest. Plus een paar minuten twee schetsen om mijn hand weer terug te vinden maar die zijn zo stom, die laat ik niet zien hoor. Ongelooflijk dat ik nu zo moe ben, van 20 minuten spelen. Dit is het wel weer voor vandaag. Dit en een wandelingetje en dan zit mijn dagtaak er weer op, de rest is bonus. Het blijft raar. Iedereen heeft toch wel 20 minuten over in een dag? Hup zitten, even krassen, klaar. Maar vreemd genoeg neemt het een hele dag om in de juiste bui te komen. Het is 20 minuten zichtbaar maar een halve dag onzichtbaar werk.)

Naast de Pentel Arts Color Brush is er ook een Pentel Pocket Brush Pen, dat is die ik eigenlijk wil hebben denk ik. Hij is minder lomp dan deze en geeft zwartere inkt. Er zijn ook nog andere merken, vooral in Japan, waar iedereen vanuit het verleden gewend is te schrijven met inkt en penseel. Dat wordt een leuke snuffeltocht 🙂