Tag Archive | cat

cool cat

opwarmtekening van vandaag, met m’n pentel pocket brush pen.

Sumi-e techniques. As few brush strokes as possible. Working the brush (sideways, upwards, dragging). Every line is one brush stroke, including the one on top of its head. That was done from left to right.

Sumi-e starts with the eyes and generally expresses outlines and movements, not so much shadows as Western watercolour and ink art tends to do. The two strokes at the bottom are, therefor, not really sumi-e. They tend to be negative space and that’s not something regularly expressed in sumi-e.

the nose is one brush stroke too 🙂

Advertisements

sumi-e kat haartjes goed

10brushiebrushie

ik was 100% van plan om met de dunne micron marker te werken en nog meer “krasserig” onderzoek te doen naar de stijl van Scottie Young. Maar toen ik de eerste oogstreep van deze poes zette, die aan de rechterkant, voelde ik dat het vandaag geen “frutseldag” is. Toen heb ik snel m’n Pentel Pocket Brush Pen gepakt, waar je mooie sumi streken mee kunt maken, dik en dun in dezelfde lijn.

tweede oogstreep: ah jaaaa, dit penseelt lekker

toen de neus, toch een beetje teveel geteken, maar hij staat

toen de mond, waar ik dun en dik te bewust probeerde te sturen, daarom is hij wat “weifelend”

en daarna los. Oren, kin, wangen, hals. Allemaal zonder te denken. Hij stond in een minuut. Jammer want ik wilde nog wel meer. (ps weet niet of het echt een minuut was. Als je niet denkt houd je ook de tijd niet bij)

sumi-e katten op de rug gezien

Geïnspireerd door de handout van de cursus van Roslyn Levin  in 2006 bij Sumi-e Artists of Canada:
pic by Roslyn Levin
En de vele katten die ik ken natuurlijk.

PS Oh wat interessant, zij begint de katten bij de staart. Dat is niet (mijn) sumi-Ă©. Sumi-Ă© begint bij de ogen en vanuit het hoofd het lichaam. Als water dat van een lichaam loopt. Of de richting waarin je een kat aait.

Roslyn Levin doet het vanaf de staart omdat het een technische oefening is, om de krullende beweging van de lemniscaat te kunnen met je penseel. Ook zegt ze dat de oren van de kat gelijk zijn aan de segmenten van de bamboo, een bekende penseelstreek in de sumi-Ă©.

Ik heb me daar niet aan gehouden. Ik begin de oren in de tip. Speel met de penseel (druk, minder druk) om de vorm te krijgen. O wacht, rechtsboven, de 2e tekening, heb ik wel enigszins de bamboo techniek voor de oren gebruikt zie ik. Van links naar rechts: neerzetten, omhooghalen en naar rechts bewegen en weer neerzetten en ophalen.

Heel interessant hoe technisch en veelzijdig ze werkt. Met licht en donker, eerst licht en dan pas donker inbrengen, welke kant van het rijstpapier te gebruiken. Ik ben vastgeroest in hoe ik vind dat sumi-e moet en dat is prima want het geeft mij voldoening. Maar leuk om iemand andere dingen te zien suggereren.

Ik deed dit met de Pentel Pocket Brush want ik had geen zin om inkt te wrijven.

Ondertussen lag Lillepoes gezellig in de weg ik bedoel inspiratie te geven:

#brushpen #sumi

30 Facebook

Ik zit nu ook op Gezichtsboek!
facebook

Om de verhalen en (vakantie)foto’s van mijn vriendinnen een beetje bij te houden. Op Ravelry.com mis ik toch dingen van een aantal mensen.

Nog weer sociaal medium voor mij. Nog meer Internet. Weer iets om bij te houden. Om leuke dingen op te vinden. Net zoals zovelen doen op Ravelry. Op Flickr. Tumbler. Twitter. Pinterest.
….
Ik denk dat we al weten hoe ook dit af gaat lopen:

30-gezichtsboek-result

29: three cats and a bumblebee

This cat is sketched after a stock photo:


29-poes-boos

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I thought it looked pretty grumpy so I redrew it in a happy state:

29-poes-blij

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

this is a x-mas cat I have hanging in the hallway. The bauble is friendly, this drawing is awful. But I’m sharing anyway.

29-poes

 

and a happy bumblebee which would benefit a lot from colouring.

 

 

29-bzzz

 

 

But unfortunately I’m having trouble getting things done. I’m participating in a sleep restriction project and I’m under PMS both of which make it not easy to sit down and play.

I also feel everything has been done by others and much better too. Today I discovered the work of Amélie Fléchais and I am floored. The way she treats her pages, the colouring, the fun in the details, the stories, the whole atmosphere and the things she accomplishes. It is wonderful, absolutely wonderful!

And it stops me right in my tracks.

It enforces the hormonal whispers that I’m a failure. And it raises suspicions that having a public blog is not the right way for me to do this drawing thing, I lost my carefree approach and I feel a daily duty to post. Lastly: looking at examples such as FlĂ©chais makes me feel that more time each day should be spend sketching and drawing to get anywhere. A requirement I cannot honour, not yet. If ever.

Three reasons that bug me and make this daily challenge hard to do. So… I’ll have to just wait a few days until I get my sleep and hormones sorted and see what’s what.