Archives

krokodil in de bieb

het is toch wel erg leuk, studeren in de bieb. Met uitzicht op de Sint Jan!

om op te warmen heb ik een tekening van Daron Parton bestudeerd:

 

art by Daron Parton

Daron Parton startDaron Parton

en toen kwam er zomaar nog een sumi-e kat voorbij:

21sumiekat

Advertisements

gewoon doen

M’n dagelijkse kattendoodels waren huiswerk geworden. Ik voelde druk om te presteren. Ik voelde me tekort schieten. Ik voelde me schuldig. Ik staarde naar m’n inspiraties op Pinterest maar dorst niet te beginnen want het zou nooit goed genoeg worden. Ik kan de essentie die ik wil niet vangen (en sta niet open voor de essentie die ik wel op papier krijg).

De laatste weken kon ik mezelf er niet toe zetten. Vertelde mezelf dat ik bovendien Belangrijke Andere Dingen te doen had. Die ik vervolgens ook deed maar die er alleen maar voor zorgde dat ik me gevangen door de tijd voelde. Geen tijd om alles te doen. Geen rust om in de juiste bui voor tekenen te komen.

Toen herinnerde ik me deze strip:
 van Shencomics
Je kan niet wachten op de juiste bui, die komt namelijk niet uit de lucht vallen. Tekenen is een potlood pakken en aan het werk gaan. Het enige magische is dat je je verwachtingen de mond moet snoeren.

Dus vanmorgen, vlak nadat ik had besloten iedereen te melden dat er geen kattendoodles meer zouden komen, ben ik gewoon wat dingen die ik leuk vind gaan natekenen op een groot vel:
IMG_3585
Het begon rechts onder, met wat Jimmahfood. Precies proberen een schets van hem na te maken omdat je dan iemands ogen en ritme kunt lenen. Ik kan je vertellen: Jim Mahfood heeft roerei met kerosine voor hersenen. Zo snel, zo veel. En superskilled.

Rechtsboven kater Floki van Wolbeest. Daarnaast een wolf van Erica Salcedo, bewust met Pentel Pocket Brush Pen. Ernaast wat lijnwerk van pinterest en whaddayaknow, die ene kat weer eens waar je met je penseel kunt spelen en die ging ik toen verder onderzoeken.

Dat leidde tot vandaags doedel:
IMG_3583

Dit is het orgineel/de inspiratietekening, van Lynn Stanley:

Ik heb hem al eerder getekend, op 14 oktober voor Inktober:

De lol zit hem in dat je je penseel zijwaarts neerlegt om de tenen te maken. De oren doe je weer op een andere manier. Die lol had ik vandaag weer.

Dit keer de kat bewust minder frivool gemaakt. Ik vind die van Stanley ook te frivool, teveel bewust geweest tijdens het schilderen, teveel “ik express emotie met m’n kwaststreek” gedacht tijdens die staart-streek.

Dat heeft de mijne van vandaag ook nog, het is nog geen vloeiende, Japanse sumi-e. Maar het is goed genoeg voor iemand die vanmorgen dacht te stoppen met dagelijkse kattendoodles.

En die ogen die ik vandaag kwastte, daar zit wel iets van Floki’s blik in:

“gedoe.”

sumi-e kat haartjes goed

10brushiebrushie

ik was 100% van plan om met de dunne micron marker te werken en nog meer “krasserig” onderzoek te doen naar de stijl van Scottie Young. Maar toen ik de eerste oogstreep van deze poes zette, die aan de rechterkant, voelde ik dat het vandaag geen “frutseldag” is. Toen heb ik snel m’n Pentel Pocket Brush Pen gepakt, waar je mooie sumi streken mee kunt maken, dik en dun in dezelfde lijn.

tweede oogstreep: ah jaaaa, dit penseelt lekker

toen de neus, toch een beetje teveel geteken, maar hij staat

toen de mond, waar ik dun en dik te bewust probeerde te sturen, daarom is hij wat “weifelend”

en daarna los. Oren, kin, wangen, hals. Allemaal zonder te denken. Hij stond in een minuut. Jammer want ik wilde nog wel meer. (ps weet niet of het echt een minuut was. Als je niet denkt houd je ook de tijd niet bij)

brulmus

geïnspireerd door Qin Tianzhu.

#inktober2017 thema #screech

Dat blad is in 1 penseelstreek neergezet, met een sumi-e penseel. Ik had ‘m geladen met grijsgroen en dan de punt in donkergroen.

Omdat dit een penseel is met een bolle buik en korte kwast raakte ‘t deel onder de punt ‘t papier niet.

Ik heb de witwaarden van het papier niet goed gedaan in de foto… Het papier is 300 grams aquarelpapier, glad oppervlak (Schut Terschelling). Werkt anders dan rijstpapier… maar rijstpapier is niet meteen presentabel. Je moet het eigenlijk eerst op een tweede vel papier lijmen, met rijstlijm. Of zou er zwaarder kwaliteit rijstpapier bestaan? En zou dat dan net zo zuigen als dun rijstpapier? Of zal ik op mijn lompenpapier werken, dat zuigt ook als een dolle. Maar vloeit weer minder. Ahh, zoveel dingen om mee te spelen 🙂

Die Qin Tianzhu…. die heeft iets. Ik kan eindeloos naar een overzicht van zijn werk kijken. Dit werkje was geïnspireerd hierop:


Magnifiek hè?

de haan Crooked

#inktober #inktober2017 #crooked

Het thema voor vandaag is “crooked” en ik kwam deze sumi-e tegen van Qin Tianzhu die een prachtige stijl heeft. Die wil ik wel vaker bekijken.

In mijn tekening is het me gelukt om de haan een smiechterige blik te geven en de lijnen van zijn kam vind ik ook mooi. Qua contrast moest ik nadenken over een achtergrond en diens vorm, zodat de “uitsteeksels” van de haan mooi benadrukt werden en ook de tegenstelling tussen de grove penseelstreken van het dier en de gladheid van het blauw. Het blauw had heel wat egaler gekund. Maar ja.

verlegen sumi-e uiltje

sumi-e owl ink brush drawing

#inktober #inktober2017 #shy

Geïnspireerd door houtdruk van gespecialiseerde studio in Tokyo Mokuhankan. Zij doen de oude techniek van het houtsnijden en dan met de hand afdrukken op rijstpapier. Naar nieuwe en oude prints. Momenteel een ontwerp van Hiroshige: uil in boom bij nacht.
Hij gebruikt meerdere blokken, voor elke kleur 1.

Mokuhankan2017 pic by Mokuhankan

Dit is het orgineel van Hiroshige, uit de eerste helft van de 19e eeuw:
pic by ukiyo-e.org.

Ukiyo-e betekent houtprint en was groot in Japan in de 17e, 18e en 19e eeuw. Er was vaak een verschil tussen de kunstenaar en de houtblok snijder en de drukker. Snijden werd vaak door vrouwen gedaan omdat die zo precies konden werken.

Als elke kleur een compleet eigen blok krijgt (in plaats van kleine deel blokjes of kleine delen van het grote blok van kleur voorzien) heet de techniek nishiki-e.

Zul je altijd zien, ik maakte een eerste schets om de uil te verkennen. En het was meteen de goede. Ik zou eigenlijk meerdere versies moeten maken. Staart erin. Rug meer zichtbaar. De takken betere compositie geven. Kleur. Ik heb zelfs water klaargezet en mijn palet erbij gepakt (groot pizza bord met allemaal dotten Schmincke Horadam kleuren). Maar het is zoals het is, de eerste heeft nog niet de beknelling van doelgerichtheid en is de beste.