Archives

Poes in markers, gedachten over stijlen.


Niet te geloven, m’n markers uit de vorige eeuw doen het nog! Ze hebben altijd landschapsplannen kleur gegeven en nu voor het eerst een poes.

De poes is een studie naar aanleiding van Daily Cat Drawings van Heddar Sketch, één van de goede illustratoren van nu. Net als de meesten doet ook zij character design door lichaamsverhoudingen extreem te maken. Helaas gebeurt dat op een manier waardoor ik vind dat alle illustratie op elkaar gaat lijken. Disney, Pixar, Illumination, illustratoren die daarnaar kijken doen allemaal hetzelfde.  How to train your dragon, Despicable me, Aladin. Het is allemaal dezelfde soort tekeningen, allemaal dezelfde soort personen/dieren. Als je naar deze Pinterest-query kijkt zie je misschien wat ik bedoel. Je kan de individuele illustratoren niet van elkaar onderscheiden.

Ik heb de eerste paar van die Pinterest in een collage gezet:
Screen Shot 2017-10-29 at 10.21.30
Dit is wat ze leren op school. Dat is toch 7 x hetzelfde?

Dit gemopper komt doordat ik me achteraf ook erger aan de tekening uit m’n vorige post, van de stijl waar die op geïnspireerd is gaan er ook 13 in een dozijn: lievig, zoet, in penlijn en dan inkleuren met waterverf. Dit was de inspiratie:
 Les Chosettes

Deze stijl past bij de huidige trend van handlettering dat door zoveel mensen met plezier gedaan wordt. In mijn optiek leer je een techniek maar daarna moet er nog wel een eigen expressie erin. Dat is bij de volgende voorbeelden nog niet gebeurd:
 Mensen die dit soort dingen maken zijn al blij dat ze iets verrassend moois maken. Dus ik heb geen kritiek op hun werk. Maar voor illustratie wil ik meer.

Er zijn nog wel meer van dit soort “scholen” van stijlen waar ik niet tevreden mee ben. “Express kinderachtig” is er eentje, deze wordt veel gebruikt voor kinderboek-illustraties. “Heel realistisch” is een andere. Kan met potlood of met verf. Een foto heel precies naschilderen…. het is knap maar er zit geen expressie in.

Online heb je momenteel comics van ronde hoofden met grote ogen en een paar standaard uitdrukkingen. Dat is een derde stijl die door veel mensen gekopieerd wordt. En er zijn de memes natuurlijk die keer op keer herhaald worden door mensen die (vinden dat ze) zelf niet kunnen tekenen.
catana comics, een vrouwelijke artiest
 memes

Het volgende plaatje is gebaseerd op de Aziatische stijl die al 30 jaar bekend is en is hoe momenteel heel veel nieuwe comic tekenaars in Amerika tekenen. Het zijn bijna codes in plaats van weergaves van een gezichtsuitdrukking.
 van BlueBirdsAndCanaries

Er zijn ook letterlijk codes in comics. Als iemand zomaar een bloedneus krijgt in een strip dan is dat altijd omdat hij/zij seksueel opgewonden raakt. Als een jongen zenuwachtig wordt legt hij zijn arm achter zijn hoofd en heeft hij zweetdruppels om hem heen, z’n ogen dicht en zijn mond wijd open.

Ik weet niet waar ik zelf zit qua stijl. En ik weet ook niet waar ik heen wil met dit geklets!
Ik weet alleen dat ik me ergerde aan m’n tekening uit de vorige post, het voelde te gemakkelijk. Ik had alleen de penlijnen vervangen voor penseellijnen.

De poes uit deze post is leuk maar heeft ook geen persoonlijkheid. Al heb ik haar wel express meer een centenbakje als kinnetje gegeven in vergelijking met het orgineel
  
Maar ik vond het wel leuk om met de lijnen te spelen, met de contouren en de lange poten. Ik probeerde haar meer een kat te maken dan het orgineel. Heb haar schouderbladen gegeven. En niet zo’n opgedofte borst. En poezevoeten! Maar tevreden ben ik niet.

De inspiratie is van Daily Cat Drawings by Heddar Sketch who also has an etsy shop. Oh, in de shop zijn de tekeningen meer gebaseerd op vlakken in plaats van lijnen. En dan een paar expressieve penseelstreken om iets te benaderen (wel allemaal digitaal maar daarin ben ik niet zo recht in de leer).

Hmm, wat ik ook aan kritiek heb op andermans werk: zelf kan ik het niet en het blijft interessant om hun werk te bestuderen en zo te leren. 😉

Advertisements

eekhoorn à la Mirko Hanak proberen

mirko Hanak study

Water, papier en kleur. En dan maar proberen wat waar en hoe. Door te spelen vind ik dingen uit en kijk ik ineens anders naar Mirko Hanak z’n werk. Ineens begin ik te vermoeden hoe hij dingen heeft gedaan. Waar het eerst nat gemaakt en hoe nat. Fantastisch hoe je ineens meer kan zien dan je eerst zag, terwijl het plaatje niet verandert is.

Het is een leuke speurtocht. Zo begonnen: mirko Hanak study
Eerst heel het blad vol water laten zuigen. Dan het lijf en de staart. Dat wordt lekker pluizig aan de randen! Daar zie ik katten en vossen in het verlengde 😉

Dan laten opdrogen. Andere plekken nat maken. Dezelfde plekken nat maken maar niet overal, zo krijg je een harde bovenrand aan de stam. Het is een leuk opbouwen van lagen. Binnenkort kan ik hier mijn expressieve sumi-é penseelstreken hopelijk ook een plek in geven. Voor nu is het nog spelen en zoeken en voorzichtig verkennen.

 

SmurfSlurpee’s zoon: meer ochtenhumeur studie

SmurfSlurpee's son. For RedditGetsDrawn.

Nog steeds enthousiast van de eerste keer dat ik deze foto bestudeerde maakte ik vandaag een nadere studie van de vormen en de verhoudingen. Oftewel: ik trok de foto over van mijn iPad op een stuk kalkpapier.

De vorige keer had ik al gezien hoe mooi lijnen elkaar kruizen zoals waar zijn shirt bij zijn linkeroor komt (rechts voor de kijker) of de restvorm tussen hem en de hond. En hoe ver naar beneden in het veld die hondenneus komt! Dat zijn rode broekspijp een echt is van hoe zijn blauwe shirt op zijn been ligt. Dat soort dingen.

Nu raakte ik vooral verbaasd over de verhoudingen: dat het hoofd inderdaad zo groot is als de rest van de torso en veel en veel breder dan het hele plaatje in totaal. De ogen zitten op 4/7e van de bovenkant van zijn kop. Ongelooflijk.

Na uitgespeeld te zijn op kalkpapier maakte ik deze in een grove schets op verfpapier.
Toen heb ik getekend. Haarrichting, ogen, halsband.
Toen hij er redelijk inzat heb ik al het potlood genegeerd en met mijn verfkwast expressieve lijnen gezet. Pentel Pocket Brush. Omdat ik daar zin in had 🙂

Na dit spelen heb ik een nieuw vel gepakt en hem nogmaals getekend, nu uit de vrije hand. Met overdreven perspectief. Deze wil ik nu gaan inkleuren. Ik heb door alle schetslijnen heen met een hard potlood hulplijnen gezet en toen alles uitgegumd. De hulplijnen zijn nog een beetje zichtbaar:

Untitled

Klaar om te verven. Maar het is een beetje te warm om boven op zolder te zitten nu.

En dit is onhandig 180 grams papier, dat kan niet veel hebben qua verf. Maarja, “die hebberige worstjeskat” zit nog op het 300 grams tekenblok. Die moet ik eerst afmaken voordat dat blaadje los kan. (het zit aan alle kanten vast zodat het papier niet gaat bobbelen)

1e kerstdag: katten proberen

Katten zijn onmogelijk te tekenen. On-mo-ge-luk.
Desondanks zit ik ze toch lekker een beetje te schetsen op deze rustige kerstdagochtend, kijken of er iets poezeligs uitkomt:
Untitled

Inspiratie is onder andere een kat van Mirko Hanak, die schildert zoals ik graag zou schilderen:

en deze tekening die ik ooit maakte, om snel met andermans stijl en kleuren te spelen:

Untitled

Deze hangt nu bij ons boven in de gang en ik herinner me dat ik hem vlot en zonder gedachten maakte, iets dat ik vandaag graag zou herhalen.

En ik ben aan het spelen met een waterpenseel dat ik voor Sinterklaas kreeg. Het reservoir houdt schoon water dus je kunt met dit penseel en je verfdoosje op stap en je kan schilderen zonder knoeien.
Hij rust op een lieve sushistokjeshouder die ik ook van Sinterklaas kreeg, helemaal uit Chinatown New York:

Untitled
Een begrijpend vriendje die heel goed weet dat katten onmogelijk te schilderen zijn maar er toch gezellig bij komt zitten, zonder oordeel.

Onze eigen katten liggen in de woonkamer te ronken, met een duidelijke claim op mijn wollen dingen:
lazy cats in knitting

Deze heeft een neus voor byzondere breiwolletjes. Dit is bijvoorbeeld een bol hele zachte natuurwol uit Zweden:lazy cats in knitting

En deze ligt altijd graag in een wolnest, het liefst met een hoofdkussentje. Vandaag is het mijn nieuwe deken van pure Shetlandwol:

lazy cats in knittinglazy cats in knitting

Onmogelijk toch?

Dan zal ik nu nog de derde kattenfoto laten zien die ik als inspiratie gebruik vanmorgen:

Dit is NeulovaNarttu op Ravelry met haar mooie Doodler shawl en fantastische kat die duidelijk denkt: “Noujaaaa, dit is raaaar!”

Fantastisch!
En onmogelijk.
Maar dat gaat ons niet weerhouden.
Fijne kerst 🙂

Studie voor Little Wolf Yarns

Voor een wolvriendin ga ik een boekje illustreren naar aanleiding van het logo van haar bedrijf in handgeverfde breiwol: Little Wolf Yarns.


Hier is de eerste kennismaking. Verkenning met potlood en inkt.

Wow. Haar logo zit echt goed in elkaar. Elke lijn is precies passend bij het geheel. De oren of de baard moeten niet puntiger, de ogen niet anders en de tanden ook niet. Zoals je ziet in mijn tweede tekeningetje waar ik wat ging spelen (bij het gummen kreeg hij strepen door zijn ogen kreeg, helaas)

IMG_7182

Dat wordt nog best spannend, om van dit goede logo te komen tot iets van mij. Voor haar. Een soort van ontdekkingsreis op papier. En dan hopelijk aan het eind een resultaat dat er effortless en fijn uitziet, net als het orgineel. Effortless en precies goed.

Ik heb mezelf een week de tijd gegeven. Kort genoeg om geen uitstelgedrag te gaan vertonen. Niet lang genoeg om het te groot in mijn hoofd te maken en in de stress te schieten. Precies goed in lengte om het plezier in de lijnen (en straks in het bouwen van de kleurlagen) het belangrijkste te laten zijn.

Ik ga eens vragen hoe ze aan haar logo komt, wat het verhaal van de ontwerper is.
Aha! Het logo is ontworpen door Moniek van Adrichem van MegaMoniek uit Delft.
Complimenten, superheld.
megamoniek

wat snelle katschetsen gebaseerd op Pinterestplaatjes

snelle schetsen omdat ik mijn concentratie helemaal kwijt ben (de poes hier was ziek)(het gaat weer beter gelukkig).
elke schets is direct gemaakt, zonder ondertekening en zonder oefenen. Normaliter ga je na zo’n eerste verkenning aan de slag en teken je hem nog 2 of 3 keer totdat je je eigen lijn vindt. Of je maakt eerst een schets in potlood die je dan later weggumt. Maar ja, dat lukt me dus niet, dat echte studeren.

Eigenlijk werk ik maar zelden zo, echt studerend. Bij mij is het meestal hatseflats, in 1 x op papier en hopen dat het wat is. Alleen dan komt er wat uit mijn handen.
Dus, katseflats dan maar:

Cat scetchings
Cat scetchingsCat scetchingsCat scetchings

en de laatste die maakte ik om met weinig lijnen een poes neer te zetten. Maar liever teken ik geen treurige katten. Als je de kans hebt om iets liefs of leuks te maken, waarom zou je dan iets verdrietigs tekenen?
maar ja, het is een studie in lijnwerk:
Cat scetchings

allemaal met mijn Pentel Pocket Brush. Wat een heerlijke pen!

10 Het Groene Schaep

10-hetgroeneschaep

nomnomnom

Dit groene schaap maakte ik voor mijn vriendin Tineke die Atelier Het Groene Schaep runt. Ze kan je elke woltechniek leren, hoe jong of oud je ook bent, en het is altijd feest. Spinnen, vilten, verven en dat alles in diverse technieken en diverse niveaus. Ze kan ook wolproducten voor je maken zoals gesponnen wol, een stel gevilte sloffen of wanten of een hele geboortedeken.

Ik beschilderde voor haar een opschrijfboekje. Met de iets grotere kleine penseel, de maat 0 ipv de maat 3/0, want dat geeft zulke mooie lijnen op het iets ruwe karton.

Dit is de orginele foto:

Ik maakte eerst een goede potloodschets, op gewoon papier, zo leerde ik het schaap goed kennen. Zoals de wollen “broek” die het schaap aan heeft en hoe lang de staart doorloopt nog tot onder de enkel en de gewrichtsbobbels bij de voeten. Het scheelt ook dat ik schapen als dieren ken, omdat ik zelf ook wol spin.

Toen ik het penseel opnam om, in één keer, het schaap op het boekje te schilderen nam ik wel wat dichterlijke vrijheid. Het ging toen meer om de lijn en om “een schaap” dan om “dat schaap”.
In eerste instantie mislukte dat: het eerste opschrijfboekje is te voorzichtig geschilderd. En ook met het kleinere penseel dus de lijnen zijn niet zo expressief. Bovendien werd het niet mooi met de kleuren: de kleur ging teveel over de zwarte lijnen heen en dekte die af:

10-proefschaap

Dus die is het niet geworden. Ondanks dat het qua verhoudingen en pootbobbels een beter schaap is.

Voor de lol de foto niet gecropped dus je ziet een draadje dat ik zelf spon en de grappige decal achterop mijn Mac. Onder de tafel nog net een stukje van mijn vilten slof,  roze en groen en elfjesachtig. Gevilt door Tineke!