Archives

Penseelstift poezen

Hernieuwde kennismaking met de penseelstift, een Pentel Arts Color Brush. Een stift met zwarte inkt erin en de tip is een verfkwast: een penseel van plastic haartjes.

Toen ik nog Sumi-é deed keek ik neer op dit ding, zo grof als hij is vergeleken met de fijnbesnaarde Japanse penselen. Maar nu, zoveel jaar later, heb ik er ineens plezier in. Je krijgt inkt en een lijn zonder dat je inkt hoeft te maken en te mengen. Je kan langzamer werken dan met sumi-é omdat het papier niet alles opslorpt.
En ik ben behoorlijk onder de indruk van hoe veerkrachtig de tip is en hoe hij weer mooi terugkomt in zijn vorm. Dit is belangrijk als je van dun naar dik en weer dun wilt in dezelfde penseelstreek.

Toendertijd vond ik het ook een onding omdat de inkt er droog en streperig uitkwam. Dan heb je de contour van je lijn niet goed genoeg onder controle, naar mijn smaak. Ik ben er nu achter gekomen dat als je de tip regelmatig in water doopt, dat de lijn dan egaal vult.

Nat is de inkt weliswaar behoorlijk grijs van toon maar hij gaf me het plezier weer terug van met zo min mogelijk lijnen iets neerzetten. En die lijnen zelf ook zo expressief mogelijk laten zijn, in dik-en-dunte.

Bij een Japans penseel kan je dan nog spelen met de grijstinten binnenin de lijn, in die enkele penseelstreek, en dat mist deze stift natuurlijk wel. Maar het plezier van enkel met lijnen spelen was immens groot vanmorgen. Een echte herontdekking. Een fijne.

20150118-120050.jpg

20150118-120057.jpg

20150118-120104.jpg

(dit is denk ik 20 minuten werk geweest. Plus een paar minuten twee schetsen om mijn hand weer terug te vinden maar die zijn zo stom, die laat ik niet zien hoor. Ongelooflijk dat ik nu zo moe ben, van 20 minuten spelen. Dit is het wel weer voor vandaag. Dit en een wandelingetje en dan zit mijn dagtaak er weer op, de rest is bonus. Het blijft raar. Iedereen heeft toch wel 20 minuten over in een dag? Hup zitten, even krassen, klaar. Maar vreemd genoeg neemt het een hele dag om in de juiste bui te komen. Het is 20 minuten zichtbaar maar een halve dag onzichtbaar werk.)

Naast de Pentel Arts Color Brush is er ook een Pentel Pocket Brush Pen, dat is die ik eigenlijk wil hebben denk ik. Hij is minder lomp dan deze en geeft zwartere inkt. Er zijn ook nog andere merken, vooral in Japan, waar iedereen vanuit het verleden gewend is te schrijven met inkt en penseel. Dat wordt een leuke snuffeltocht 🙂

10 Het Groene Schaep

10-hetgroeneschaep

nomnomnom

Dit groene schaap maakte ik voor mijn vriendin Tineke die Atelier Het Groene Schaep runt. Ze kan je elke woltechniek leren, hoe jong of oud je ook bent, en het is altijd feest. Spinnen, vilten, verven en dat alles in diverse technieken en diverse niveaus. Ze kan ook wolproducten voor je maken zoals gesponnen wol, een stel gevilte sloffen of wanten of een hele geboortedeken.

Ik beschilderde voor haar een opschrijfboekje. Met de iets grotere kleine penseel, de maat 0 ipv de maat 3/0, want dat geeft zulke mooie lijnen op het iets ruwe karton.

Dit is de orginele foto:

Ik maakte eerst een goede potloodschets, op gewoon papier, zo leerde ik het schaap goed kennen. Zoals de wollen “broek” die het schaap aan heeft en hoe lang de staart doorloopt nog tot onder de enkel en de gewrichtsbobbels bij de voeten. Het scheelt ook dat ik schapen als dieren ken, omdat ik zelf ook wol spin.

Toen ik het penseel opnam om, in één keer, het schaap op het boekje te schilderen nam ik wel wat dichterlijke vrijheid. Het ging toen meer om de lijn en om “een schaap” dan om “dat schaap”.
In eerste instantie mislukte dat: het eerste opschrijfboekje is te voorzichtig geschilderd. En ook met het kleinere penseel dus de lijnen zijn niet zo expressief. Bovendien werd het niet mooi met de kleuren: de kleur ging teveel over de zwarte lijnen heen en dekte die af:

10-proefschaap

Dus die is het niet geworden. Ondanks dat het qua verhoudingen en pootbobbels een beter schaap is.

Voor de lol de foto niet gecropped dus je ziet een draadje dat ik zelf spon en de grappige decal achterop mijn Mac. Onder de tafel nog net een stukje van mijn vilten slof,  roze en groen en elfjesachtig. Gevilt door Tineke!

31: page of carefree cats

31-freestyle-cats

 

I just filled a page with cats.

Four of them are based on existing drawings on the internet, one by Rayne van Sing, and I made some pencil lines before inking. But after those four I just started brushing cats in ink freehand. I just put down a tail and thought up the cat attached to it.

Soon I started with ears instead of tails. A cat with personality flows much easier from the ears than from the tail, don’t you think?

Incidentally I just asked my own cat, who was deep asleep, in a calm voice: “Lillepoes, would you like a treat?” and she was up like lightning. Her flow might have been a bit sleep groggy but she definitely starts from her ears.

Here’s a picture from Lillepoes:

(the wig is photoshopped) She’s a shorthaired Birman, the brunt of the litter from an irresponsible breeder. She has health issues because of that. Inbreeding is so dumb. But Lillepoes is a delight.

ON THE BRUSHING
I found new features in my brush, like the more chunky style of the little dude sitting in the middle. Fun to do and so expressive. I do recognize that style from an existing comic…

I like how this brush can do both: sleek sumi-é style lines and chunky lines. It’s a tad unreliable for sumi-é lines though, compared to true sumi-é brushes. It adds to the not-being-able-to-control-everything-ness which is something I ought to embrace. And I try to do so and it is liberating.
Did I tell you? I killed off my joy in Japanese brushwork because I let ambitions take over, I started to create for imaginary costumers. It killed the process of joyful creating and I haven’t been brushing in the Japanese way since.
So it’s nice to see something come back in these cats and not worry about things.

Hey, this was fun to do! Pretty carefree and fun. Will do again.

TODAY and TOMORROW
This is the last day of my July 2014 challenge of making a drawing each day.
Come tomorrow this blog will have a new name and a new angle. But still the same purpose: getting me to draw and show them despite hesitance. See you tomorrow!

15: Mama’s proud

15-mama's-proud

This one I did on the carton cover of a notebook, to be auctioned to help patients and their families who suffer from Smith Magenis Syndrome. PRISMS, the organization involved, is organizing a conference in a few weeks time and one of my friends will be visiting.

I sketched in pencil
inked with a brush

I took particular delight in the expression of the lines. This carton worked very well for that. I hope it will bring some money to PRISMS and will make somebody happy to use it.

1: taking a sensible walk

1juli-handn-in-zakken

When taking a walk wearing a skirt with deep pockets and ruffles is the smart thing to do. Skirts help, especially when you don’t want to take a walk but do so anyway “because walking is good for you”.

 

This is the first illustration of my month of daily illustrations challenge. It’s a challenge I set myself to get into the habit of drawing.

I’m not very proud of this drawing, but hey, I made a drawing today and it’s online. First challenge met. (And I do actually feel that skirts with pockets and ruffles are important to my mental well being. Are they to yours?)

 

how I made illustration 1: a sensible walk

This drawing was sketched with regular pencil in a new note book (15×20 cm). The drawing measures about 15 x 15 cm. (6 inch x 6 inch )
It was inked with regular black waterproof ink and a small brush (Rosemary&Co’s Pointed Sable-mix 401 size 0) which I had never used before. I like this brush very much!
I learned that the paper has a texture that invites the ink to “travel” outside of the line…
Then I erased the pencil lines, took a picture and used Photoshop to add some colour.

How do other people do colouring? I just opened the photo in photoshop and poked a bit at it… must research. (don’t have a writing pad or pencil)

That darker green strip in the middle of the grass land is the sloping bank of a little canal that flows in the fields nearby here. I walk there, sour mooded or not. In my ruffled skirt. Which has deep pockets.

Your opinion is welcome  🙂