Archives

Poes Boterbloempje

28 oktober poes boterbloempje

Even de laatste twee uurtjes vrij gepland op deze dag dat de zon eerder ondergaat dan gisteren. Ik vind alleen tekenen bij daglicht fijn, heb ik gemerkt.

Gewoon een beetje doodelen, om m’n nieuwe pen uit te proberen: de Kuretake Sumi Brush Pen. Hij is goed!! En watervaste inkt, dat kom je ook niet veel tegen.

Hij heet ook wel Kuretake fountain brush pen, no. 13. Hij is fijn en licht. Ik weet alleen niet goed of ik hem op een schrijfwijze of op een sumi-e wijze moet vasthouden. Bij die laatste wijst je duim omhoog. En je hand raakt niet het papier. Dan maak je met deze pen eigenlijk het beste kleine streekjes, alsof je Japanse tekens schrijft. Precies waar hij voor bedoelt is.

Dit was m’n inspiratiefoto, een bekend kattenduo uit Japan:

Ik ben een beetje verhalend aan het schilderen, daarbij probeer je niet na te maken wat de foto toont maar het verhaal het belangrijkst te maken. Daar pas je compositie, kleur, wat er verder nog te zien is, op aan. Het is waar illustraties in kinderboeken vaak in uitblinken.

Wat ik zei, een beetje spelen terwijl er nog daglicht is.

Advertisements

slapen in een bloempot

23slapeninbloempot

Hè, hèh. Het is vrijdag. Carnaval is voorbij, de stad is weer van ons. Het intellectuele huiswerk van deze maand is gedaan. Ik heb redelijk doorgeslapen vannacht en heb ontbeten met zelfgemaakte chocoladevla.

Allemaal bij elkaar maakt dat dat er vandaag weer ruimte in mijn hoofd is om een kattendoodle te maken 🙂

Hopelijk volgt er nog meer vandaag. Maar eerst boodschappen.

UPDATE

o nee, toch niet eerst boodschappen. Ik zette de mafpoes op Pinterest en Pinterest zei: “oooh, dat lijkt sprekend op deze tekeningen van spinnen, stokjes en uien! En deze mode-illustratie.”

Die laatste heb ik nog even nagetekend. Hij was zo lekker expressief (dat heb ik helaas anders op mijn eigen papier gekregen) en de compositie van lijnen is weeeeird. En ze heeft metalen spinnen aan d’r oren:

febmodepop

orgineel, van Blair Breitenstein:

UPDATE 2. ik zie die norse mevrouw steeds op m’n telefoon, de rest van de dag, en ik

ben tot de conclusie gekomen dat als je dan toch lekker kunt tekenen dat ik dan liever leuke dingen teken. Niet de doorwrochte artsyfartsy dingen.

En als ik dan niet nog iets teken zet ik wel een andere bril op. “norse kunst mevrouw” wordt Prinses Moemoe van de Zandpiepels.

Ze stond bij de paddock te kijken hoe de paarden en dromedarissen verzorgd werden toen ze achter zich een geluid hoorde. Het was een gillend 8 jarig jongetje dat een smiespelbeest uit z’n zandhol probeerde te wurmen. Moemoe was niet onder de indruk, smiespelbeesten graven gaten op de meest onhandige plekken maar ze doen niemand kwaad en waarschuwen tegen roofraven. Laat dat beest toch. Leer liever hoe je een dromedaris een dek omdoet en pootje laat geven.

Ze prentte het gezicht van het jongetje in haar hoofd.

poes Loes

22ongelooflijk

Dit is het model, Loes:

de prachtige, ontzettend lieve poes van een breivriendin.

Ze heeft tevens haar naam geleend aan de kleurstelling van deze breiwol:

Breipakket “Katten” van Het Wolbeest.

waar ik momenteel deze muts van aan het maken ben:

Loes brengt me uit een 10 dagen durende writersblock waarin ik niet zorgeloos een kat kon doodlen. Vanavond lukte dat weer. Hopelijk morgen ook weer.