Archives

ik word geen illustrator (geen plaatjes)

ik las vanmorgen deze blogpost van Jacob Jan Voerman: loopbaanadvies voor beelddenkers en allerlei ander volk.
Spijker op zijn kop. Over de essentie en het hart van dingen zien. De mogelijkheden, de prachtigheid. HET vinden en je er helemaal in (willen) storten.

Aan het eind van de post wist ik het: ik vind tekenen te belangrijk om de mislukkingen te willen meemaken.
Dat is geen zwakte, dat is geen koppigheid. Het is gewoon iets dat voor mij geldt.

Jacob Jan ziet het liefst dat je je liefde voor het onderwerp gebruikt om de mislukkingen voor lief te nemen of te omarmen.
Maar zo werkt het niet voor mij.

Ik ga daarom op zoek naar een andere weg. Een andere manier van tegen tekenen aankijken. Eentje waarbij het niet zo groot en belangrijk voor me is. Want zoals je wel gemerkt heb worstel ik eigenlijk al vanaf het begin met tekenen en de laatste paar maanden ben ik zelfs helemaal lamgeslagen. Ik vlucht nu dagelijks voor tekenen en dat is toch wel heel absurd.
Maar ik weet nu dus waarom. Ik wil niet struikelen en weer opstaan. Ook absurd. Maar waar.
De oplossing is om een andere route te gaan nemen.

Ik weet nog niet welke route.
Maar ik weet wel dat ik verhalen voor mensen heel belangrijk vind, ik zie het als iets dat onontkoombaar en zeer verrijkend voortkomt uit het feit dat wij hersen-dieren zijn. Hersen-dieren en oog-dieren. Verhalen geven ons plezier, een voertuig om emoties te voelen, om verbondenheid met andere lezers/kijkers te voelen, om mentale kastelen te betreden en te zelf te bouwen. Het is het summum van de mensheid, wat mij betreft. En verklaart waarom Disney zo groot is en iedereen voor z’n TV zit te bakken of games speelt en waarom prentenboeken zo geliefd zijn. En, in eerdere tijden, kennis van opera’s en gedichten en klassieken gemeengoed waren.

Het andere dat ik weet is dat de resultaten hier op het blog zullen verschijnen. Want sprookjes en katten en blije beesten is HET toch wel.

Het derde wat ik erin ga prakken, in die nieuwe route, is de staat van mijn gezondheid. Toen ik met dit blog begon ging het alsmaar beter en werden mijn dromen voor mogelijkheden steeds groter. Maar inmiddels ben ik teruggeduikeld en ik denk dat het hierbij blijft, dat dit is wat het is. De laatste paar maanden heb ik daar hard om getreurd en nu denk ik dat ik de situatie heb geaccepteerd en ermee kan werken. Binnen de beperkingen een plan kan trekken.

Dus dat ben ik nu aan het doen.

30 Facebook

Ik zit nu ook op Gezichtsboek!
facebook

Om de verhalen en (vakantie)foto’s van mijn vriendinnen een beetje bij te houden. Op Ravelry.com mis ik toch dingen van een aantal mensen.

Nog weer sociaal medium voor mij. Nog meer Internet. Weer iets om bij te houden. Om leuke dingen op te vinden. Net zoals zovelen doen op Ravelry. Op Flickr. Tumbler. Twitter. Pinterest.
….
Ik denk dat we al weten hoe ook dit af gaat lopen:

30-gezichtsboek-result

1 Augustus: looking good

header-roodk
Welcome to the new blog! Well, it’s the old blog but in a new dress.

The July long challenge of drawing each day is done. I think I’m in the habit of drawing now. Or nearly there. I’ll keep drawing I’m sure.

I’ve changed the appearance of the blog into a place I myself like to visit and get in the mood to do some drawing each day. For me it’s about not feeling intimidated by other artists’ skills or my own perfectionism or feeling pressured to post every day. Instead I hope to go here every morning, remind myself what the right mood is for me and then start drawing.
So all the furnishings you see here, such as font and header, are here for me… sorry. Ooh, look, shiny drawing!

header-lillepoes

RUNNING WITH IT UNTIL MAY 2015
I plan to fill this blog with carefree drawings until I’m about healed from ME/CFS which is planned for May 2015. (Yes! Can you believe it?! Bedridden for years, living on only 3 spoons a day and now I’m on my way to health! Some of the story is found here. How I think ME/CFS works is found here. I am proof, I’m at 13 spoons these days!)
From now till then I’ll try to draw and just play with it. No plans. No projects.

NEW NAME
August 2014 is the month in which I turn 43. The previous title of this blog, alive at 42, no longer applies. I expect to make it through my 43rd year just fine.
My 42nd year of life was… madness. And enlightening. And totally unexpected in many ways.

I no longer have a bone to pick with Douglas Adams’ work or with all the burdens I hoisted onto my shoulders while growing up (i.e. until I reached the age of 40). It’s all in the past now. I’m looking forward to being a free adult from here until I’m 80 years old. I get to do whatever I want! And it might just be drawing cats and fairytales.

(When I get to 80 years and older I expect be a quirky old lady.)(Until then I’ll just be a quirky lady.)

The new name I chose for this blog is Snorrepost. Again: for me. Friendly, cattish, cup of tea. Making me want to grab that brush. I briefly considered Kwastkat as a name but it’s a bit of a tong breaker, don’t you think?

Also: it will be in Dutch. Most of my friends visiting here are Dutch. I’m Dutch. Lillepoes is Dutch.

English speaking friends can visit the same drawings without Dutch commentary over at my tumblr account snorrepost.tumblr.com. Or they can just comment in English.

Here now starts the new blog:
Welkom op Snorrepost!
snorrepost-header-cat-theekom-en-pot

first post tomorrow: July 1st 2014

Tomorrow I’ll start 31 days of illustrations, one each day. Because illustrating is the thing I long to do most. But I don’t.

I keep seeing things, thinking things. Interesting things, funny things, beautiful things, profound things.
But I refrain from putting them on paper. Because expectations, perfectionism, first step to world domination and the universal impossibility of drawing a cat.

So, come tomorrow, I will throw all caution in the wind. All dragged feet will be cut off and I’ll just go where my eyes and my pencil take me. Not worrying about content (it’s here anyway) or style (it won’t be here for a while anyway)

See you tomorrow.
Anna