Archives

negatief kijken, op een goede manier.

Hè hè eindelijk weer een dag dat ik kan tekenen. Ik was verkouden geworden vorige week. Het duurde even voordat ik me braaf beperkte tot maar weer één ding op een dag willen en vandaag was dat: tekenen!

Ik begon met een klein feestvosje en een lieve knuffelkoe:

23Nicolette

Alletwee 3 cm in het rond.

Gisteren ben ik lid geworden van een Facebook groep die “de negatieve ruimte schildert“. Ik had het principe hier al een keer genoemd.

In de trein had ik wat zitten onderzoeken:

potlood-research-kittenpotlood-research-kat-en-cirkels

Maar ik heb het concept nog niet te pakken. Het idee is dus dat je kleur geeft aan wat er buiten je onderwerp is. En dat je in dat veld weer een onderwerp een omtrek geeft.

De aquarellisten doen dit het liefst met blaadjes en bloemen. Maar, en hier zit mijn hickup, ze tekenen wel allemaal de contour van hun volgende vorm (in potlood). En dan geven ze de ruimte om die contour kleur.

Dat contour-tekenen…. dat past er niet bij voor mijn gevoel. Je ziet bij de kat dat ik een keer met een keer zonder contour heb gewerkt. Die laatste alleen in kleurvlakken. Bij de ballen meestens ook.

Ik schoof vanzelf de wereld van de lino- en houtsnedes in en onderzocht mijn favoriete kunstwerk van Mo.Punkt.Be waar ik hier een eerste hommage aan maakte, die met de kwaaie schapen.

potlood-researchpunktbe

De hond suggereren zonder zijn contour te tekenen. Ik heb een vuilnisbak toegevoegd zodat ook zo’n staart en bil zichtbaar werden.

Dit vind ik leuk 🙂 ik vind namelijk grafiek maken erg leuk 🙂 Later, als ik nooit meer ziek wordt en 3 dingen op een dag kan, dan pak ik dat weer op 🙂

Maar om af te sluiten:

  • in het orgineel van Mo zijn er veel mooie lichtvallen op de jas van de mevrouw. Dat heb ik geprobeerd toe te passen op de jas van de koe-knuffelaar.
  • aquarellisten hebben een blinde vlek voor potloodlijnen, ze zijn ze zo gewoon. Ik denk dat ze zich vooral verliezen in het spel met de kleuren en de onvoorspelbaarheid ervan. Ik denk dat het vooral een plezier is om te doen en dat ik er te diep over nadenk.
  • nu ga ik naar zolder, naar m’n atelier, om daar nog wat met kleur te spelen. Tot later.
Advertisements

Creatief met papegaai

Ik had nog meer getekend maar dat kon ik pas laten zien als de ontvanger ze had. Want het was voor een geheime swap in mijn internet-breigroep.

Een boekje voor Gabi die een Golden Retriever heeft, drie kippen en een roodstaart papegaai:

IMG_7251

In het begeleidende briefje hou ik mijn identiteit nog geheim. Voorkant en ondertekening:

IMG_7253

IMG_7254

Ik vond dit zo’n grappig idee, een intelligente Grijze Roodstaart die samen moet leven met beesten die hij maar dom vindt en daarom besluit alleen nog maar te communiceren middels expressieve dans. Om zichzelf te plezieren.

Het tekenen ging vlot en helemaal uit de losse pols: idee, giegel!, kraskraskras.

Daarna heb ik eerst buiten in de zon nog moeten zitten breien voordat ik die idiote grijns kwijt was en als een fatsoenlijke mevrouw met het pakje naar de post kon.

Het idee van de streken die een slimme Grijze Roodstaart die zich verveelt allemaal kan uithalen maakt me alweer aan het lachen.
Beelddenken is zo leuk!

Nou, ik gok het erop. Gabi heeft het pakje al een half uur in huis, ze zal nu wel uitpakken hoop ik. Ik denk ook niet dat ze deze blog leest. Dus ik publiceer deze post.

De beste wensen

Verjaarskaart voor mijn vriendin die motorgek is (een mooie gele heeft ze!), kattengek en verstand van kleuren.

IMG_7248

De eerste versie mislukte toen ik hem op een groen kartonnetje plakte, na een nachtje onder een zwaar wolspin-boek was hij nog steeds krom en het papier lelijk. Dus moest hij gistermorgen nog snel opnieuw, voordat ik naar de stad ging en de brievenbus.

IMG_7247

De motor op deze is beter maar de kat niet, ze houdt van Art Deco katten dus ik probeerde een gestyleerd iets te maken. Maar hij kijkt een beetje leep, vind je niet?
Uiteindelijk moet ik echt loslaten wat ik wil dat het wordt en openstaan wordt wat er mogelijk is. Dus mazzel dat deze overmoest want de kat die ik heb opgestuurd is leuker. Al is de motor dan minder.

Dan een kaart voor een vriendin die verhuisd is en eindelijk de brei- en spinwol uit de opslag kan halen. Ze woont in Zeeland, vandaar de ruime lucht, het ruime groen en de hint van de zee.
Ik ga er graag weer naartoe binnenkort.
Nog sterker, ze hebben daar Zeeuws Melkschaap, dat zou ik dolgraag eens spinnen! Lekkere lange lokken. Even uitkammen en spinnen! (wel eerst wassen)

IMG_7250

En een kaart voor een vriendin die zich in allerlei bochten moet wringen voordat het leven weer z’n gangetje gaat maar hopelijk tijdens het bochtenwerk toch ook van het lentezonnetje kan genieten. Net zoals katten helemaal raar gekronkeld kunnen liggen met een gelukzalig gezicht.


IMG_7249

Floep floep floep, ineens ging het tekenen vanzelf. Misschien omdat ik onder tijdsdruk zat en wist dat alles goed zou zijn, want wat-dan-ook is beter dan niets opsturen. Ik wilde heel graag deze mensen iets sturen.
Maar die laatste kat, die is zo leuk, die ging vanzelf. Je ziet hem liggen, in het lentegras.

7 sept: kattendame en hazen

7-dame-met-kat

7-hazen

ik heb voor het eerst een goedkoop Japans penseel uitgeprobeerd dat ik ook gekocht had bij Rosemary & Co. Valt me niet tegen, moet ik zeggen.
Ik zou er niet aan denken om mijn dure Japanse penselen in de gewone zwarte inkt te stoppen, of in de waterverf!, maar met deze gaat het prima. Hij gedraagt zich goed, komt mooi terug in een puntvorm.

ik heb hem alleen gebruikt voor de achtergronden.
De kraag van de dame is gedaan met een 3/0 uit de #401 serie van Rosemary&Co. Een penseel dat klein en fijn zou moeten zijn. Maar dit exemplaar is niet goed, lijkt wel een borstel. Blijft helemaal niet mooi in een punt en is ook niet veerkrachtig. In tegenstelling tot andere penselen uit deze reeks waarmee ik al geinkt heb. Het is mijn favoriete serie: een mix van marterhaar en nylon.

Borstelig als hij is, geeft hij daardoor wel expressieve lijnen.
Voor de andere, fijnere lijnen heb ik een veel groter penseel gebruikt uit dezelfde reeks, een 0 of een 1, waarmee ik nochtans veel fijner lijnwerk kan maken. Het verschilt zo per individueel penseel, je moet het maar net treffen.
Ik ga ooit nog wel een paar van de 3/0 bestellen, want met zijn fijne punt en dan toch dik en dun kunnen werken lijkt me wel heel fijn.

Ook ben ik aan het einde van mijn schetsboekje…
ik moet op zoek naar iets nieuws. Met een glad oppervlak zodat de lijncontouren strak blijven en van redelijk dicht papier zodat het niet zo gaat bobbelen als hier.