Archives

negatief kijken, op een goede manier.

Hè hè eindelijk weer een dag dat ik kan tekenen. Ik was verkouden geworden vorige week. Het duurde even voordat ik me braaf beperkte tot maar weer één ding op een dag willen en vandaag was dat: tekenen!

Ik begon met een klein feestvosje en een lieve knuffelkoe:

23Nicolette23CowCuddle

Alletwee 3 cm in het rond.

Gisteren ben ik lid geworden van een Facebook groep die “de negatieve ruimte schildert“. Ik had het principe hier al een keer genoemd.

In de trein had ik wat zitten onderzoeken:

potlood-research-kittenpotlood-research-kat-en-cirkels

Maar ik heb het concept nog niet te pakken. Het idee is dus dat je kleur geeft aan wat er buiten je onderwerp is. En dat je in dat veld weer een onderwerp een omtrek geeft.

De aquarellisten doen dit het liefst met blaadjes en bloemen. Maar, en hier zit mijn hickup, ze tekenen wel allemaal de contour van hun volgende vorm (in potlood). En dan geven ze de ruimte om die contour kleur.

Dat contour-tekenen…. dat past er niet bij voor mijn gevoel. Je ziet bij de kat dat ik een keer met een keer zonder contour heb gewerkt. Die laatste alleen in kleurvlakken. Bij de ballen meestens ook.

Ik schoof vanzelf de wereld van de lino- en houtsnedes in en onderzocht mijn favoriete kunstwerk van Mo.Punkt.Be waar ik hier een eerste hommage aan maakte, die met de kwaaie schapen.

potlood-researchpunktbe

De hond suggereren zonder zijn contour te tekenen. Ik heb een vuilnisbak toegevoegd zodat ook zo’n staart en bil zichtbaar werden.

Dit vind ik leuk 🙂 ik vind namelijk grafiek maken erg leuk 🙂 Later, als ik nooit meer ziek wordt en 3 dingen op een dag kan, dan pak ik dat weer op 🙂

Maar om af te sluiten:

  • in het orgineel van Mo zijn er veel mooie lichtvallen op de jas van de mevrouw. Dat heb ik geprobeerd toe te passen op de jas van de koe-knuffelaar.
  • aquarellisten hebben een blinde vlek voor potloodlijnen, ze zijn ze zo gewoon. Ik denk dat ze zich vooral verliezen in het spel met de kleuren en de onvoorspelbaarheid ervan. Ik denk dat het vooral een plezier is om te doen en dat ik er te diep over nadenk.
  • nu ga ik naar zolder, naar m’n atelier, om daar nog wat met kleur te spelen. Tot later.

Creatief met papegaai

Ik had nog meer getekend maar dat kon ik pas laten zien als de ontvanger ze had. Want het was voor een geheime swap in mijn internet-breigroep.

Een boekje voor Gabi die een Golden Retriever heeft, drie kippen en een roodstaart papegaai:

IMG_7251

In het begeleidende briefje hou ik mijn identiteit nog geheim. Voorkant en ondertekening:

IMG_7253

IMG_7254

Ik vond dit zo’n grappig idee, een intelligente Grijze Roodstaart die samen moet leven met beesten die hij maar dom vindt en daarom besluit alleen nog maar te communiceren middels expressieve dans. Om zichzelf te plezieren.

Het tekenen ging vlot en helemaal uit de losse pols: idee, giegel!, kraskraskras.

Daarna heb ik eerst buiten in de zon nog moeten zitten breien voordat ik die idiote grijns kwijt was en als een fatsoenlijke mevrouw met het pakje naar de post kon.

Het idee van de streken die een slimme Grijze Roodstaart die zich verveelt allemaal kan uithalen maakt me alweer aan het lachen.
Beelddenken is zo leuk!

Nou, ik gok het erop. Gabi heeft het pakje al een half uur in huis, ze zal nu wel uitpakken hoop ik. Ik denk ook niet dat ze deze blog leest. Dus ik publiceer deze post.