Archive | November 2018

een paard

naar Dirkswanart op instagram, die deze in wit zwart deed. Dit is een voorbeeld van Westerse sumi-e, waar je met licht en schaduw werkt.

de penseelstreken op de rug zijn krachtig en heel sumi-e neergezet. Ik kan het niet goed uitleggen maar als je een filmpje ziet van iemand die Japanse kanji schildert, dan zie je de precisie en vertrouwen waarmee zo’n streek wordt gemaakt. Concentratie en vaardigheid, waardoor jet flubbeltje onderaan de streek precies wordt zoals de bedoeling is.

Sumi-e is nooit random, maar altijd bedoelt. Het wordt zelden wat je bedoelde maar het is nooit expressieve explosie en hopen dat t wat is.

Het is beheerste explosie?

anyhoe. Een hynder.

Advertisements

hoe een ander een uil kwast

Dit is een uil van kunstenaar Pechane Sumie:

 pic by pechane

Pechane is een sumi-é kunstenaar uit Frankrijk. Zijn werk verkoopt in de Saatchi gallery.

Dit is de referentiefoto die hij -denk ik- gebruikte:

Of niet? Hij heeft nadrukkelijk niet de zwart wangstreep gedaan. En wel het achterste “oor” zwart gegeven.

Nee moet wel toch? een beetje kunstenaarsvrijheid om het beeld sterker te maken.

Zeer interessant. Dit is ook hoe ikzelf sumi-é maak. Je kijkt naar het dier en vervolgens kijk je “van binnen” en dan kies je de meest essentiële lijnen om te schilderen.

En dan komt het plezier van spelen met je goede kwast! 🙂

(Ik vind dan ook dat pechane meer plezier van z’n kwast had kunnen hebben. De wangstreep bestaat nu uit huiswerkmatige streepjes. Maar de ovale vlekken op de borst en het oor dichtbij getuigen van wel van plezier en een kwast die ervandoor wil.)

Vandaag ga ik hopelijk een vos kwasten, op die manier. Pechane schildert ook katten!

PS dat oog, met de witte stip? Sumi-é mensen gebruiken geen witte inkt. Het oog is zwart, om een stukje wit papier gekwast. Het valt niet mee om wit te bewaren, het papier loopt snel vol en je moet je kwast ook goed beheersen om de witvlek een goede vorm te geven.

Het kan zijn dat hij het oog in een U-vorm heeft gekwast en daarna het bovenste ooglid horizontaal eroverheen heeft gezet. De witte oogvlek is zo perfect van vorm.

PS2 de lijn van het onderste ooglid is meer denkend dan voelend neergezet, het is niet in één vloeiende lijn gedaan. Nog steeds heel mooi maar dit werk heeft ook wel veel aquarel-technieken, waar je weergeeft wat je ziet.

In plaats van de essentie weergeven met zo min mogelijk lijnen. Wat sumi-é ook zeker problemen geeft, bijvoorbeeld omdat we daarom niet neigen naar het schilderen van schaduwen terwijl hun zwartwerking zo goed helpt om 3D te suggereren.

PS3 niet dat ik het zelf beter kan hoor! Na het schrijven van PS2 heb ik m’n Pentel pocket brush pen gepakt:

uil naar pechane

Ha! Een sjachrijnige kruising tussen Pechanes uil en dat loopbeest uit Nieuw Zeeland, die groene, die ooit verliefd werd op de cameraman van Stephen Fry…

(wat vind je van het oogvlekje? Bij de wangstreep heb ik de kwast schuin op het papier gelegd en laten verhipsen.)

Dit was de tweede schets. Om je te laten lachen is hier de eerste schets:

uil naar pechane 1e verkenning

“Skwaak?”

PS 4

ojee ik verbruik m’n kostbare sumi-mojo voor uilen ipv vossen! het is nu 9 minuten nadat ik deze post publiceerde.

is dit een beetje een bosuil?

ja een beetje. Hij komt door onderstaande pin en deze referentiefoto

 pic by uselesscrafts.com

Deze pin gebruikt de schaduwen om de vorm van de snavel en de klauwen te suggereren. In m’n eerste verkenning leverde dat voor de snavel al niets op dus in mijn sumi-é zie je de snavel en klauwen met een contour weergegeven.

oooooog-vlekje. Zonder is de uil hierboven maar creepy, vind je niet? Maar mèt is de mijne boos.