Archive | November 2017

laatste Inktacular en derde Negative Painting. Kijkje in de verfkeuken.

Voor de laatste Inktacular, van de jongen die de Facebook november groep Inktacular heeft opgezet maar te burned out is om zelf te tekenen, kregen we de laatste week van november om een thema uit te tekenen. Het thema was “battle”:

12Battle

Jaja. Bloedspatter. Ik hoop dat hij het kan waarderen. Ik heb wel weer meer geleerd over met zwart werken en schaduwen. En expressieve bewegingen weergeven. En dit is mijn eerste combinatie van plaatjes. Een “spread”.

Maar ben nu wel even klaar met samurais en andere vechtjassen. Al die agressie. Ik zie liever expressie en beweging in andere aanleidingen. Flamenco is het eerste wat in me opkomt. En springende dieren. (Ohjee, hij laat net weten dat hij morgen een nieuwe maand challenge gaat posten en echt heus zelf mee gaat doen. Eh…)

Helemaal niet zwart maar juist vanuit het licht denken is de aquareltechniek “negative painting”. De laatste 2 dagen heb ik nu mijn derde schilderij in deze techniek gemaakt. Ik heb nog weer eens goed gekeken naar voorbeelden op die Facebook groep en heb een grote stap voorwaarts gedaan:

3krokodil

Het is een krokodil want ik ben ook lid geworden van #illo52weeks waar je elke week een thema krijgt om een illustratie in zelfgekozen techniek te maken. De Facebook groep “52-week illustration challenge” is vooral in Australië en Nieuw Zeeland actief.

Hun week loopt van woensdag tot woensdag en de vorige week was het thema “reptile”. Joh, ik wist niet eens dat reptielen alleen krokodillen, schildpadden, hagedissen, wormhagedissen (hagedissen die hun poten kwijtgeraakt zijn, evolutionair), brughagedissen en slangen zijn. Kikkers en salamanders zijn amfibieën, die hebben een doorlaatbare huid. Reptielen hebben schubben.

Nu ik het weet is het heel logisch. De reptielen zien eruit alsof iemand dinosauriërs probeert te tekenen zonder ze ooit gezien te hebben. Hun poten staan dwars op hun romp, zijwaarts uitstekend. Die van vogels en zoogdieren liggen plat tegen ons lijf.

Krokodillen die onder water lopen zijn kostelijk om te zien:

Op hun tenen, pootjes elegant 😀

Het thema van deze week is “Africa”…. ik ga deze leeuw opnieuw doen, en dan met kleur en die aquarel techniek:

 al eens gedaan in zwart wit op 19 november 2016 en in PRPLPRS op 13 januari 2015

Dit is de referentiefoto:
 Waar ik voorheen naar lijnen keek en expressie ga ik nu naar kleurvlakken en lichtvlekken kijken. De eerste laag staat al op papier. Maar het is nu avond en ik ben te moe om er verder aan te werken.

Bij negative painting moet je tussen elke laag steeds minstens een uur wachten tot het droog is. Zo fop ik mezelf en doe in de tussentijd de werken die ik echt ECHT belangrijk vind zoals de wolkatten voor Het Wolbeest. Maar als ik te hard wil voor die werken raak ik  m’n zorgeloosheid kwijt en worden ze niet mooi, dus fop is goed.

En kleur. Kleur is heerlijk. Zo fijn om met goede verf te werken en met goed papier 🙂

OK. Morgen nieuwe maand. Nieuw schilderplezier.

Die leeuw. Een Wolbeestkat (of vier). Ik ben ook bezig met een vosje voor een vriendin van de buurvrouw. M’n neefje is volgende week jarig. En ik moest ook maar doorgaan met kleine katten doen, NANOkatten. In kleur, want die kerstengelkat van de vorige post is toch wel erg leuk. Oh en sumi-e. Sumi-e vind ik zo fantastisch. Compositie vooral.

Sumi-e compositie zit ook in de krokodil hierboven want dit één van de referenties daarvoor:
 pic by Zhang Daqian
Lotusbladeren door Zhang Daqian, een beroemde en goede Chinese schilder uit de vorige eeuw. Zoals je ziet is zijn werk impressionistisch en expressief. En het heeft iets van die “ik weet niet waar ik moet kijken, ik blijf ronddwalen” dat Japanse sumi-e heeft. Maar japans gebruikt meer actief de witruimte.

Daqian had goed natte verf op sterk zuigend rijstpapier, daarom hebben zijn lichte bladeren die mooie halo en lijkt het wel onderwater. Ik wou dat ook maar ik nam stevig 300 grams aquarelpapier waar het water op blijft liggen en je dus de tijd hebt om leuk met kleuren kan spelen.

Een tweede referentie is dit schilderij van rabarberbladeren in “negative painting” :

Kunstenaar is de Belgische grootheid Mariejeanne Bronzini

Fantastisch…. kan niet wachten tot het morgen is.

Advertisements

luie “ijsbeer” en ambiteuze kat

snelle schetsen voor de dagelijkse challenges.

Een rustende viking nagetekend op die bekende ijsbeer:

11rest2

Voor #inktacular #rest

Ik heb die ijsbeer gewoon overgetrokken en er toen een viking van gemaakt. Werkt goed he, die voeten had ik anders nooit goed gekregen.

En een priegeltekening van een kat die plannen heeft voor de kerstboom die al buiten zijn bereik aan het plafond was gehangen. Met reden:

26Ambition

voor #NANOvember #ambition

negatief kijken, op een goede manier.

Hè hè eindelijk weer een dag dat ik kan tekenen. Ik was verkouden geworden vorige week. Het duurde even voordat ik me braaf beperkte tot maar weer één ding op een dag willen en vandaag was dat: tekenen!

Ik begon met een klein feestvosje en een lieve knuffelkoe:

23Nicolette23CowCuddle

Alletwee 3 cm in het rond.

Gisteren ben ik lid geworden van een Facebook groep die “de negatieve ruimte schildert“. Ik had het principe hier al een keer genoemd.

In de trein had ik wat zitten onderzoeken:

potlood-research-kittenpotlood-research-kat-en-cirkels

Maar ik heb het concept nog niet te pakken. Het idee is dus dat je kleur geeft aan wat er buiten je onderwerp is. En dat je in dat veld weer een onderwerp een omtrek geeft.

De aquarellisten doen dit het liefst met blaadjes en bloemen. Maar, en hier zit mijn hickup, ze tekenen wel allemaal de contour van hun volgende vorm (in potlood). En dan geven ze de ruimte om die contour kleur.

Dat contour-tekenen…. dat past er niet bij voor mijn gevoel. Je ziet bij de kat dat ik een keer met een keer zonder contour heb gewerkt. Die laatste alleen in kleurvlakken. Bij de ballen meestens ook.

Ik schoof vanzelf de wereld van de lino- en houtsnedes in en onderzocht mijn favoriete kunstwerk van Mo.Punkt.Be waar ik hier een eerste hommage aan maakte, die met de kwaaie schapen.

potlood-researchpunktbe

De hond suggereren zonder zijn contour te tekenen. Ik heb een vuilnisbak toegevoegd zodat ook zo’n staart en bil zichtbaar werden.

Dit vind ik leuk 🙂 ik vind namelijk grafiek maken erg leuk 🙂 Later, als ik nooit meer ziek wordt en 3 dingen op een dag kan, dan pak ik dat weer op 🙂

Maar om af te sluiten:

  • in het orgineel van Mo zijn er veel mooie lichtvallen op de jas van de mevrouw. Dat heb ik geprobeerd toe te passen op de jas van de koe-knuffelaar.
  • aquarellisten hebben een blinde vlek voor potloodlijnen, ze zijn ze zo gewoon. Ik denk dat ze zich vooral verliezen in het spel met de kleuren en de onvoorspelbaarheid ervan. Ik denk dat het vooral een plezier is om te doen en dat ik er te diep over nadenk.
  • nu ga ik naar zolder, naar m’n atelier, om daar nog wat met kleur te spelen. Tot later.