Archive | December 2015

ijsvogels voor de overbuurvrouw

Twee ijsvogels voor onze lieve buren wiens feestjaar we helemaal gemist hebben omdat ik ziek en gestressed was.
ijsvogel geïnspireerd door Mirko Hanak

Mirko Hanak was de inspiratie en dit was de eerste verkennende schets, achterop een papier met gorillas. Omdat zo’n eerste schets nog zorgeloos is en vol met graagte maar zonder “moeten” heb ik hem met plezier gemaakt en is hij best leuk geworden, al zeg ik het zelf.
Ik geef ze liever deze dan de de “echte, officiële versie”. Waar ik eigenlijk helemaal niet eens wil beginnen, zo ongezellig als hij klinkt 😉

De buren wonen op een binnenvaartschip. En bij hun ligplek zitten ijsvogels. Middenin de stad.

Advertisements

vosjes

Untitled

Untitled

Het voorbeeld is een Tsjechisch luciferdoosje. Die gebruikten kunst in de vorige eeuw om zich van elkaar te onderscheiden.

Untitled

kaartje voor moeder van Tui

Ik stuur de moeder van “Tui” een kaartje omdat ze me haar luxe breinaalden in de goede maat had uitgeleend.
Tui is de naam van het kind dat ze draagt totdat hij/zij geboren wordt.
Tui is ook een vogel in Nieuw Zeeland die prachtig zingt en het is waar de papa en mama van Tui een fantastische tijd hebben doorgebracht.

Ik gebruikte weer Sumi-e technieken en was aan spelen met het kwastpenseel en kleuren. Dit is leuk zeg, werken nat in nat. Terwijl de ogen en belangrijke details als vastliggen in watervaste inkt.

tui-1

De kaart heeft in het echt meer contrast en ook intensere kleuren. Maar ik zit vandaag wat te hannessen met hoe ik iets goed op de foto kan krijgen en daarna goed op internet. Via de computercamera is dus niet zo’n goed idee…
In eerste instantie had ik geen gekleurde achtergrond. Maar de tui leeft tussen het groen en Nieuw Zeeland is het Land van Enorm Groen.

Ook komt de tekening beter uit met een kleur erachter, als was het maar de opvallende witte bef die deze vogel heeft. Ik laat hem toch even zien zonder achtergrond want je ziet de tekening als geheel wat beter:

tui

Het leuke van het (goedkope) waterpenseel is dat het wel een sumi-e achtige punt heeft: hij veert terug als je de druk vermindert waardoor je dun-dik-dun in één streek kan doen. Ook kun je hem met verf laden als een sumi-é-penseel: intens aan de punt en meer waterig in het bolle gedeelte. Als je dan een streek maakt krijg je aan één kan donker. Dat heb ik bij de vleugels van de tui gedaan.

In zijn nek heeft de tui witte krulveren, die ga ik er zo nog in tekenen, als hij goed droog is, met droge, witte verf. Spannend want dat heb ik nog nooit gedaan.

En maar eens nadenken welke combinatie van apparaten leidt tot goede resultaten. Want dat zeg ik, hannessen: tui-2

 

 

 

 

 

ps wat ik vergat te zeggen: met mijn echte, dure, sumi-e penselen wil ik niet op gewoon papier werken, daarvan slijt de natuurharen punt te snel. Die is alleen voor zacht glad rijstpapier.

Ook is het beter om die penselen niet voor zomaar elke verf te gebruiken. Het best is (gekleurde) inkt, die er ook weer uitspoelt. Daarom is deze syntethische kwast een uitkomst voor mij.

2e kerstdag: katportret

Ik had nog wat meer gespeeld en begin het waterpenseel meer te ontdekken. Minder met zwart en meer met kleuren.

IMG_8243

Wat is voorgrond, wat achtergrond. Kleuren laten verlopen nat in nat. De waterkleur alleen gebruiken om contour aan te geven.
Je kan met veel minder zwart toe en het toch nog zwierig en fluffy maken. Ik vind dat wel leuk, het wordt liever, driedimensionaler, dan een werkje met alleen een paar zwarte lijnen.
Maar de ogen blijven het belangrijkst: die doe je met zwart, in mooi uitgevoerde lijnen en het eerst. Sumi-e gewoonte.

Vandaag twee kattenkaarten gemaakt. Voor twee kattenliefhebbers.

IMG_8246

IMG_8247
Ik hoop dat ze het wat vinden. Het is raar om “beginnersspul” op te sturen. Maar ja, tien jaar wachten met dingen weggeven totdat m’n vingers eindelijk kunnen wat ik in m’n kop heb is ook weer zoiets.

Prrrrrt, zit er niet al iets van een kat in?
De wangfluf en de oorfluf van de grijze vind ik wel “kat” en dat zachte witte ottersnoetje ook wel.
En die rooie, zou dat een portret kunnen zijn?

1e kerstdag: katten proberen

Katten zijn onmogelijk te tekenen. On-mo-ge-luk.
Desondanks zit ik ze toch lekker een beetje te schetsen op deze rustige kerstdagochtend, kijken of er iets poezeligs uitkomt:
Untitled

Inspiratie is onder andere een kat van Mirko Hanak, die schildert zoals ik graag zou schilderen:

en deze tekening die ik ooit maakte, om snel met andermans stijl en kleuren te spelen:

Untitled

Deze hangt nu bij ons boven in de gang en ik herinner me dat ik hem vlot en zonder gedachten maakte, iets dat ik vandaag graag zou herhalen.

En ik ben aan het spelen met een waterpenseel dat ik voor Sinterklaas kreeg. Het reservoir houdt schoon water dus je kunt met dit penseel en je verfdoosje op stap en je kan schilderen zonder knoeien.
Hij rust op een lieve sushistokjeshouder die ik ook van Sinterklaas kreeg, helemaal uit Chinatown New York:

Untitled
Een begrijpend vriendje die heel goed weet dat katten onmogelijk te schilderen zijn maar er toch gezellig bij komt zitten, zonder oordeel.

Onze eigen katten liggen in de woonkamer te ronken, met een duidelijke claim op mijn wollen dingen:
lazy cats in knitting

Deze heeft een neus voor byzondere breiwolletjes. Dit is bijvoorbeeld een bol hele zachte natuurwol uit Zweden:lazy cats in knitting

En deze ligt altijd graag in een wolnest, het liefst met een hoofdkussentje. Vandaag is het mijn nieuwe deken van pure Shetlandwol:

lazy cats in knittinglazy cats in knitting

Onmogelijk toch?

Dan zal ik nu nog de derde kattenfoto laten zien die ik als inspiratie gebruik vanmorgen:

Dit is NeulovaNarttu op Ravelry met haar mooie Doodler shawl en fantastische kat die duidelijk denkt: “Noujaaaa, dit is raaaar!”

Fantastisch!
En onmogelijk.
Maar dat gaat ons niet weerhouden.
Fijne kerst 🙂

een olifant met slurfenwant

Een olifant uit Heinkenszand
draagt op zijn slurf een wollen want.
Zelfgebreid en afgekant
omdat het koud is in dit kikkerland.
Uitgebreid klagen nu de andere olifanten
dat hij maar wat loopt te wanterfanten.

 

Photo on 02-12-15 at 20.13

en twee herten probeersels.

Het gedichtje is ingegeven door Kees Stip van wiens dierengedichtjes ik zo blij word. Ik weet er zelfs eentje uit mijn hoofd:

Op een aalscholver.

Aalscholvers denken allemaal:
“Kun je nog scholven? Scholf dan aal!”
Maar onder de golven diep bedolven
wil weinig aal zich laten scholven
dus scholft zo’n beest zich uit de naad
terwijl het woord niet eens bestaat!

of nee, ik weet er nog één uit mijn hoofd! En je snapt meteen hoe creatief ikzelf helemaal niet hoef te zijn als Kees Stip in m’n hoofd zit 😉
Ik weet hem niet helemaal uit mijn hoofd… maar hij gaat ongeveer zo:

Op een panter.

Een panterin, of panteres,
woont aan de Maas, in Bolnes.
Zij leeft daar in een duur hotel
en in een prachtig pantervel
waar zij, verwenst door haar verwanten,
de hele dag ligt te panterfanten.

daaronder dan een door Kees Stip zelf getekende droedel van een panter op haar rug die een beetje met haar staart ligt te spelen 🙂