Archive | November 2015

Noteboekje vos en gorilla

Nou, ik was zo op dreef dat ik meteen het vosje en de gorilla heb getekend op twee notitieboekjes.

IMG_8214

Nu stop ik ze snel weg en ga thee drinken. Ze moeten nog kleur krijgen maar daar moet ik echt even voor zitten. Dit is grijs karton wat water opzuigt dus waterverf kan niet, dat dekt niet. Het zal wel witte plakaatverf worden ofzo (heb ik dat? Ik heb wel acrylverf, zou dat werken?)

Ja, soms, nee meestal, moet je weglopen als het nog goed gaat. Anders vernachel je het en ga je zitten prutsen. Prutsen omdat je het te goed wilt doen, teveel wilt controleren.

Ja, ik ga lekker thee drinken nu. Morgen weer een dag.

Advertisements

Frank, hoera!

Mijn neef en zijn vriendin hebben een zoontje gekregen, Frank. Dit kaartje heb ik net getekend om ze te feliciteren:

IMG_8212

Het geboortekaartje had een haas en een vos erop staan, gestileerd.
Eindelijk durfde ik iets te tekenen, ondanks dat Frank al bijna zes weken oud is inmiddels. Eerst de vos. Toen ik die had ingekleurd zag ik dat ik vergeten was zijn snoetje wit te houden. Prompt durfde ik het haasje niet meer te tekenen, bang nog meer te verpesten.

IMG_8210

Ik heb me daar overheen gezet en het gewoon gedaan, ondanks dat ik de compositie met alleen de vos wel mooi vind. Maar ik wil niet dat de ouders denken dat ik de naam “Frank” vooral associeer met die tekenfilmvos uit Frank & Freya. Ik wil eer betonen aan de associaties die ze zelf op het geboortekaartje presenteren: een haas èn een vos.

Ik heb toen ook rondom het vossenhoofdje nog ingekleurd omdat ik vond dat het hoofdje anders toch een beetje los zweefde.
Het geheel is heel wat beter en liever dan mijn eerdere poging, vorige week of de week daarvoor. Daar hield ik me meer aan de kleuren van het kaartje maar met de inktpotloden was het niet mooi geworden en prompt verloor ik alle moed:

IMG_8213

Maar dankzij het oefenen van een lief vosje voor een ander lief kind vond ik een vos die me lag. Ja ik geloof zelfs dat dit vosje me nu in de vingers zit. Dat ik het makkelijk kan blijven tekenen. Hij heeft zo’n lief snuitje! Het geeft echt plezier in het neerzetten van de afzonderlijke lijnen. Het is altijd vrolijk om frivool haarfluf aan te geven.

Nu snel opsturen. Mijn neef heeft ook ME en die snapt wel dat verlaat bericht niet minder hartelijk is.
Goh, ik ben best blij met het eindresultaat. Het is een dubbelgevouwen A4 kaart geworden, dus A5. Voor een heel verhaal binnenin had ik geen puf meer, maar dat begrijpt mijn neef ook wel. Heerlijk, als je niets hoeft uit te leggen en iemand je boodschap afleest uit wat je doet of tekent.

Konijn dat rechtop zit

Liz Climo tekent fantastische dieren. Paar simpele lijnen, humor, kleur, klaar.
Ik dacht dat mooi als voorbeeld te kunnen gebruiken om zelf met lijnen te spelen.

Dat was nog helemaal niet zo simpel.
Zonder onderschets moet je steeds de gehele vorm in je hoofd houden, de verhoudingen. “konijn dat lekker zit, konijn dat lekker zit. Hij zit op zijn billen, zijn poten houden hem in evenwicht, hij heeft een buik vol lekker eten, hij zit, hij zit. En hij kijkt ongelovig naar zijn vriend.
Dan tegelijkertijd de expressie vrij laten stromen in de lijnen. Helemaal niet simpel want voor die lijnen wil ik eigenlijk alleen met die lijnen bezig zijn, niet met iets anders.

Afijn. Tien minuten “werk” en ik ben doodop. Maar leuk 🙂
Liz Climo is een goede inspiratie

(ik werkte van links naar rechts. Links nagetekend vanaf het scherm, daarna zelf aan de slag. Ik vind haar/vacht leuk om te doen. En als er dan een beestje met persoonlijkheid uitkomt ben ik helemaal blij.)

IMG_8203

IMG_8202